သပ်လျှိုသွေးခွဲမှုများ သတိပြု၍ရှောင်ရှားကြ

မင်္ဂလာပါ။ ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့ ကျွန်တော်တို့အားလုံးရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝ၊ ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံရဲ့ အနာဂတ်နဲ့ တိုက်ရိုက်သက်ဆိုင်နေတဲ့ အကြောင်းအရာတစ်ခုပါ။ ကျွန်တော်တို့ အခုအချိန်မှာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ရင်ဖွင့်စကားပြောသလိုမျိုး၊ မိတ်ဆွေတစ်ယောက်ကို ရှင်းပြသလိုမျိုးပဲ ဒီအကြောင်းကို ဆွေးနွေးချင်ပါတယ်။

ကမ္ဘာကြီးကို တစ်ချက်လှည့်ကြည့်လိုက်ပါ။ သဘာဝတရားအရ "အသန်မာဆုံးသူကပဲ ရှင်သန်နိုင်တယ်" ဆိုတဲ့ သဘောတရားက အပင်တွေ၊ သတ္တဝါတွေမှာတင် မဟုတ်ဘူး၊ နိုင်ငံတွေမှာလည်း အတူတူပါပဲ။ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ နိုင်ငံပေါင်း ၁၉၀ ကျော်ရှိတယ်။ နိုင်ငံတိုင်းက ကိုယ့်အကျိုးစီးပွားအတွက် အပြိုင်အဆိုင် ရုန်းကန်နေကြရတာချည်းပါပဲ။ ဒါဟာ အမှန်တရားပါ။ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံက အင်အားကြီးဖို့ဆိုတာ သူရဲ့ နယ်နိမိတ်ကျယ်ဝန်းမှုတင်မကဘူး၊ စည်းလုံးညီညွတ်မှုဆိုတဲ့ အဇ္ဈတ္တအင်အားကလည်း တကယ့်ကို အရေးကြီးပါတယ်။ ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့ မြင်နေရတဲ့ ကမ္ဘာ့ပထဝီနိုင်ငံရေး (Geopolitics) အခြေအနေတွေဟာ အရင်ကထက်ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးလာတယ်။ ဒီအခြေအနေမှာ ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံက ဘယ်လိုရပ်တည်မလဲဆိုတာကို အေးအေးဆေးဆေး စဉ်းစားကြည့်ဖို့ လိုအပ်နေပါပြီ။

ကဲ... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နိုင်ငံ မြန်မာပြည်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရအောင်။ ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံရဲ့ တည်နေရာက တကယ်ကို အချက်အချာကျလွန်းပါတယ်။ အရှေ့တောင်အာရှရဲ့ အနောက်မြောက်ဘက် အစွန်ဆုံးမှာရှိတယ်။ ကမ္ဘာ့လူဦးရေအများဆုံးနိုင်ငံကြီး နှစ်ခုဖြစ်တဲ့ အိန္ဒိယနဲ့ တရုတ်ကြားမှာ ကျွန်တော်တို့က ကြားခံနေပေးနေရသလိုမျိုး ဖြစ်နေတယ်။ ဒါတင်မကသေးဘူး၊ မိုင်ပေါင်း ၁၃၀၀ ကျော်ရှည်လျားတဲ့ ပင်လယ်ကမ်းရိုးတန်းက အိန္ဒိယသမုဒ္ဒရာနဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်။ ကမ္ဘာ့ကုန်သွယ်ရေးလမ်းမကြီးတွေရဲ့ အချက်အချာနေရာမှာ ကျွန်တော်တို့ ရှိနေတာ။ သယံဇာတတွေကလည်း ပြောမကုန်ဘူး။ မြေရှားသတ္တုတွေကအစ မတူးဖော်ရသေးတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေက ကျွန်တော်တို့ မြေအောက်မှာ အများကြီးရှိနေသေးတယ်။

ဒီအချက်တွေကြောင့်ပဲ ကမ္ဘာ့အင်အားကြီးနိုင်ငံတွေက ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံကို အမြဲတမ်း မျက်စိဒေါက်ထောက် ကြည့်နေကြတာပါ။ ဒါဟာ ကျွန်တော်တို့ နိုင်ငံအတွက် အခွင့်အရေးလည်း ဖြစ်နိုင်သလို၊ တစ်ဖက်ကကြည့်ရင် စိန်ခေါ်မှုကြီးတစ်ခုပါပဲ။ "ငါတို့နိုင်ငံက အရေးကြီးတယ်" ဆိုတာကို ကျွန်တော်တို့ သတိထားဖို့လိုတယ်။ အဲ့ဒီတော့ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ။ နိုင်ငံတစ်ခုအနေနဲ့ ရှင်သန်ဖို့ဆိုရင် ကြံ့ခိုင်ဖို့ လိုတယ်။ သန်မာဖို့ လိုတယ်။ ဘိုးဘေးဘီဘင်တွေက အမွေပေးခဲ့တဲ့ နယ်နိမိတ်ကို တစ်လက်မလေးတောင် အထိမခံဘဲ ကာကွယ်ရမယ်ဆိုတဲ့ စိတ်ဓာတ်က ကျွန်တော်တို့တိုင်းပြည်ရဲ့ အသက်သွေးကြောပဲ။

ဒီနေရာမှာ ကျွန်တော်တို့ အထူးသတိထားရမယ့်အချက်တစ်ခုရှိတယ်။ အဲ့ဒါကတော့ "Proxy War" လို့ ခေါ်တဲ့ ကြားခံစစ်ပွဲတွေပါ။ ရှင်းရှင်းပြောရရင် သူများနိုင်ငံရဲ့ အကျိုးစီးပွားအတွက်၊ သူများအလိုကျဖြစ်ဖို့ ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံ၊ ကျွန်တော်တို့မြေပေါ်မှာ စစ်ပွဲတွေ ဖန်တီးပေးလိုက်တာမျိုးပါ။ ဒါက အလွန်ကို ကြောက်ဖို့ကောင်းပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံမှာ ဖြစ်နေတဲ့ ပြဿနာတွေကို ပြန်ကြည့်လိုက်ပါ။ တချို့နိုင်ငံရေးသမားတွေရဲ့ အတ္တကြီးမှု၊ အသိဉာဏ်နည်းမှုတွေကြောင့် ပြည်သူတွေ ဘယ်လောက်တောင် ခံစားနေရလဲ။ ဒါဟာ ကျွန်တော်တို့အတွက် တန်ဖိုးကြီးလှတဲ့ သင်ခန်းစာတစ်ခုပါ။ ပြည်ပအင်အားကြီးနိုင်ငံတွေက သူတို့ရဲ့ ကစားကွက်ထဲကို ကျွန်တော်တို့ကို ဆွဲသွင်းဖို့ ကြိုးစားကြတယ်။ ကျွန်တော်တို့ချင်း သွေးကွဲအောင်၊ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်အောင် ဖန်တီးကြတယ်။ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဉာဏ်မျက်စိကို ဖွင့်ထားဖို့ လိုတယ်။ "သူတို့ဘာကြောင့် ဒီလိုပြောတာလဲ၊ သူတို့ရဲ့ နောက်ကွယ်က အကျိုးစီးပွားက ဘာလဲ" ဆိုတာကို အမြဲမေးခွန်းထုတ်ရမယ်။

ကျွန်တော်တို့ အိမ်မှာ စစ်ဖြစ်နေတာ မဟုတ်ဘဲနဲ့၊ သူများအကျိုးအတွက် စစ်တိုက်ပေးနေရတဲ့ အခြေအနေမျိုးကို ဘယ်သူမှ မလိုချင်ကြပါဘူး။ ဒါကြောင့် ပြည်တွင်းပြည်ပက သပ်လျှိုသွေးခွဲမှုတွေကို သတိထားဖို့ လိုပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ စည်းလုံးညီညွတ်နေသရွေ့တော့ ဘယ်သူမှ ကျွန်တော်တို့ကို လာပြီး စားလို့မရဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ချင်း သွေးကွဲနေရင်တော့ အလွယ်လေးဖြစ်သွားမှာပဲ။

ပြီးတော့ နောက်ထပ်အရေးကြီးတဲ့ အချက်တစ်ခုရှိသေးတယ်။ အဲ့ဒါကတော့ တပ်မတော်နဲ့ ပြည်သူကြားက ဆက်ဆံရေးပါ။ ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံရဲ့ မြေပြင်၊ ရေပြင်၊ လေပြင်ကို ကာကွယ်ပေးနေတာက တပ်မတော်ပါ။ တပ်မတော်ဆိုတာ ခေတ်မီဖို့၊ စွမ်းရည်ထက်မြက်ဖို့၊ တောင့်တင်းခိုင်မာဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ ဒါဟာ နိုင်ငံတော်လုံခြုံရေးအတွက် မရှိမဖြစ်ပါ။

ဒီနေရာမှာ တချို့သူတွေက တပ်မတော်နဲ့ ပြည်သူကို ခွဲခြားဖို့ ကြိုးစားကြတယ်။ ဒါဟာ အဖျက်အမှောင့်သမားတွေရဲ့ အဓိကလုပ်ရပ်ပဲ။ တကယ်တော့ တပ်မတော်ဆိုတာ တိုင်းရင်းသားပြည်သူတွေဆီကနေ ပေါက်ဖွားလာတဲ့၊ ပြည်သူ့သားသမီးတွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတာပါ။ သူတို့ဟာ လူမျိုးတစ်မျိုးတည်းကို ကိုယ်စားပြုတာ မဟုတ်ဘူး၊ တိုင်းရင်းသား ၁၃၅ မျိုးလုံးကို ကိုယ်စားပြုပြီး ကာကွယ်စောင့်ရှောက်နေကြတာပါ။

လူမျိုးရေးမုန်းတီးမှုတွေ၊ ကျဉ်းမြောင်းတဲ့ လူမျိုးစွဲတွေနဲ့ သွေးခွဲဖို့ လှုံ့ဆော်လာရင် ကျွန်တော်တို့က လုံးဝလက်မခံသင့်ဘူး။ ဆန့်ကျင်ဖယ်ရှားဖို့ လိုတယ်။ "ငါက ဘယ်သူ၊ မင်းက ဘယ်သူ" ဆိုတာထက် "ငါတို့အားလုံးဟာ မြန်မာနိုင်ငံသားတွေ" ဆိုတဲ့ စိတ်က ပိုအရေးကြီးတယ်။ ပြည်ထောင်စုမပြိုကွဲရေး၊ တိုင်းရင်းသားစည်းလုံးညီညွတ်မှု မပြိုကွဲရေး၊ အချုပ်အခြာအာဏာ တည်တံ့ခိုင်မြဲရေး... ဒီသုံးချက်ဟာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အသက်ပါ။ ဒါတွေကို နိုင်ငံသားတိုင်းက ဦးထိပ်ထားပြီး ကာကွယ်ရမယ်။ တပ်မတော်နဲ့ ပြည်သူဆိုတာ တစ်သွေးတည်း တစ်သားတည်း ရှိနေမှသာ နိုင်ငံက တည်ငြိမ်ပြီး ရှေ့ဆက်နိုင်မှာပါ။

ဒီနေ့ခေတ်မှာ ကျွန်တော်တို့အားလုံးအတွက် အကြီးမားဆုံး အန္တရာယ်တစ်ခုက ဘာလဲသိလား။ လက်နက်ကိုင်စစ်ပွဲတွေတင် မဟုတ်တော့ဘူး၊ "သတင်းအချက်အလက် စစ်ပွဲ" (Information Warfare) ပါ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လက်ကိုင်ဖုန်းထဲကို ရောက်လာတဲ့ သတင်းတစ်ခု၊ ဗီဒီယိုတစ်ခု၊ Post တစ်ခုဟာ ဘယ်ကလာတာလဲ၊ ဘယ်သူ့အတွက် ရည်ရွယ်တာလဲဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ အမြဲသံသယရှိဖို့၊ အမြဲစစ်ဆေးဖို့ လိုပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့ နိုင်ငံသားတွေရဲ့ စိတ်ထဲမှာ "ငါ့နိုင်ငံ၊ ငါ့လူမျိုး" ဆိုတဲ့ အသိစိတ်ကို ထိခိုက်အောင်၊ ဒါမှမဟုတ် အချင်းချင်း သံသယဖြစ်အောင် သပ်လျှိုသွေးခွဲတဲ့ သတင်းတု၊ သတင်းယောင်တွေက နေ့တိုင်းလိုလို ဖန်တီးနေကြတာ။ အဲ့ဒီတော့ ကျွန်တော်တို့က "Keyboard fighter" ဖြစ်ဖို့ထက် "Critical Thinker" (ဝေဖန်ပိုင်းခြားနိုင်သူ) ဖြစ်ဖို့က ပိုအရေးကြီးတယ်။ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အပြစ်တင်နေကြမယ့်အစား၊ ဒီသတင်းက ငါတို့နိုင်ငံကို အကျိုးပြုသလား၊ ထိခိုက်စေသလားဆိုတာကို အရင်ဆုံး စဉ်းစားကြည့်စေချင်တယ်။

အပြင်လူတွေက ကျွန်တော်တို့ကို "ဒီလူတွေကတော့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အဆင်မပြေဘူး၊ အချင်းချင်းပဲ တိုက်ခိုက်နေကြတာပဲ" ဆိုပြီး အားနည်းချက်ကို ဖမ်းမိသွားအောင် ကျွန်တော်တို့က အခွင့်အရေးပေးလိုက်လို့ မဖြစ်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာဖို့ကလည်း နိုင်ငံတော်ရဲ့ ကာကွယ်ရေးအပိုင်းမှာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပါပဲ။ အမှန်တရားကို ရှာဖွေပါ၊ ပညာရှိရှိနဲ့ ဆင်ခြင်ပါ။ အဲ့ဒါမှသာ ကျွန်တော်တို့က ဘယ်သူ့ရဲ့ ဝါဒဖြန့်မှု (Propaganda) ကိုမှ ခေါင်းငုံ့ခံနေစရာ မလိုတော့မှာပါ။

ပြီးတော့ နောက်တစ်ခုက၊ ကျွန်တော်တို့ အမြဲပြောနေကြတဲ့ "အင်အားကြီးနိုင်ငံ" ဆိုတာ စစ်တပ်တစ်ခုတည်းနဲ့တင် ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ အင်အားကြီးဖို့ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ပြည်သူတွေရဲ့ အရည်အချင်းကလည်း အရေးကြီးတယ်။ အတတ်ပညာ၊ နည်းပညာ၊ စီးပွားရေး - ဒီနယ်ပယ်တွေမှာ ကျွန်တော်တို့ ကျွမ်းကျင်မှ၊ ကျွန်တော်တို့ တိုးတက်မှ တကယ့်အင်အားကြီးနိုင်ငံ ဖြစ်လာမှာပါ။

ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေ ချန်ထားခဲ့တဲ့ သယံဇာတတွေကို ထုတ်ယူသုံးစွဲရုံသက်သက် မဟုတ်ဘဲ၊ အဲ့ဒီအပေါ်မှာ အခြေခံပြီး တန်ဖိုးမြှင့်ထုတ်ကုန်တွေ ထုတ်လုပ်နိုင်တဲ့အထိ ကျွန်တော်တို့ ပညာတတ်ဖို့၊ ကြိုးစားဖို့ လိုတယ်။ ကျွန်တော်တို့ လူငယ်တွေကို ကြည့်လိုက်ပါ။ ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ အရည်အချင်းရှိတဲ့ လူငယ်တွေ အများကြီးပါ။ သူတို့တွေကို အမှန်တကယ် ဦးဆောင်လမ်းပြပေးနိုင်တဲ့၊ နိုင်ငံအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးနိုင်တဲ့ အခြေအနေမျိုးကို ဖန်တီးပေးဖို့လိုတယ်။

အဲ့ဒီအတွက် ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ။ "စည်းလုံးခြင်းသည် အင်အား" ဆိုတဲ့ စကားပုံက သိပ်မှန်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့က စကားလုံးသက်သက် မဟုတ်ဘဲနဲ့ လက်တွေ့စည်းလုံးရမယ်။ ကွဲပြားမှုတွေရှိပေမဲ့ "နိုင်ငံတော်" ဆိုတဲ့ အဓိကရည်မှန်းချက်အတွက်တော့ တစ်သွေးတည်း၊ တစ်သားတည်း ဖြစ်နေဖို့လိုတယ်။ ကျွန်တော်တို့က တကယ်တမ်း ခိုင်မာတဲ့၊ စွမ်းဆောင်ရည်မြင့်တဲ့၊ စည်းလုံးတဲ့ နိုင်ငံသားတွေ ဖြစ်လာရင် ဘယ်နိုင်ငံကမှ ကျွန်တော်တို့ကို လာပြီး စားလို့မရဘူး။ အဲ့ဒီတော့ အခုကစပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အနာဂတ်အတွက်၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မျိုးဆက်သစ်တွေအတွက် တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အပြန်အလှန် အသိအမှတ်ပြုပြီး လက်တွဲကြဖို့ လိုအပ်ပါတယ် ။ 

ကဲ... နိဂုံးချုပ်အနေနဲ့ ကျွန်တော်တစ်ခုလောက် ပြောချင်တယ်။ ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံဟာ အခက်အခဲတွေ ကြုံနေရတာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါဟာ အဆုံးသတ် မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အနာဂတ်က ကျွန်တော်တို့ လက်ထဲမှာပဲ ရှိပါတယ်။

ကမ္ဘာကြီးကို ကြည့်လိုက်ရင် အင်အားကြီးနိုင်ငံတွေက သူတို့အကျိုးစီးပွားအတွက် အမြဲတမ်း လှုပ်ရှားနေမှာပဲ။ အဲ့ဒီကြားထဲမှာ ကျွန်တော်တို့ လွတ်လပ်ပြီး ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိ ရပ်တည်နိုင်ဖို့ဆိုရင် အချင်းချင်း သွေးစည်းဖို့ပဲ လိုပါတယ်။ သပ်လျှိုသွေးခွဲမှုတွေကို သတိထားပါ။ အမှန်နဲ့အမှားကို ဝေဖန်ပိုင်းခြားနိုင်တဲ့ အသိဉာဏ်နဲ့ ရှေ့ဆက်ပါ။

ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံဟာ သယံဇာတပေါကြွယ်ဝတယ်၊ ပထဝီအနေအထားအရ အချက်အချာကျတယ်။ ဒီအရင်းအမြစ်တွေကို အသုံးချပြီး အင်အားကြီးနိုင်ငံတစ်ခု ဖြစ်လာဖို့ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့အားလုံးရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိပါတယ်။ အတိတ်က မှားယွင်းမှုတွေကို သင်ခန်းစာယူပြီး ပိုမိုကောင်းမွန်တဲ့ အနာဂတ်ကို တည်ဆောက်ကြရအောင်။

ဒီနေ့ ဆွေးနွေးချက်က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နိုင်ငံအပေါ်ထားတဲ့ စေတနာတွေနဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး မျှဝေတာဖြစ်ပါတယ်။ အားလုံးပဲ သတိရှိရှိနဲ့ တည်ငြိမ်စွာ စဉ်းစားပြီး ကိုယ့်နိုင်ငံအတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်မယ့်လမ်းကို ရွေးချယ်သွားကြပါလို့ တိုက်တွန်းချင်ပါတယ်။

အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ နောက်ထပ် ဗီဒီယိုမှာ ထပ်တွေ့

ကြမယ်။

# [YouTube Script End]