ထိုင်းနဲ့ မြန်မာ - နိုင်ငံရေးယဉ်ကျေးမှုမှာ ဘာတွေကွာခြားနေလဲ?

အားလုံးပဲ မင်္ဂလာပါ။ ဒီနေ့တော့ ကျွန်တော်တို့ အိမ်နီးချင်း ထိုင်းနိုင်ငံနဲ့ မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ နိုင်ငံရေးဖြစ်စဉ်တွေ၊ နိုင်ငံရေးသမားတွေရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို ယှဉ်ပြီး သုံးသပ်ကြည့်ကြရအောင်။

မိတ်ဆွေတို့... ထိုင်းနိုင်ငံမှာ စစ်တပ်အာဏာသိမ်းတာ ဘယ်နှစ်ကြိမ်ရှိပြီလဲဆိုတာတောင် ရေတွက်ရခက်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုသတိထားမိလား? အာဏာသိမ်းတိုင်းလည်း ထိုင်းနိုင်ငံကြီး ပျက်စီးသွားတာမျိုး မရှိဘူး။ ဘာလို့လဲ? ကျွန်တော်တို့ စဉ်းစားရမှာက နိုင်ငံရေးသမားတွေရဲ့ "စိတ်ဓာတ်" နဲ့ "ပညာဉာဏ်" ပါ။

ထိုင်းနိုင်ငံက နိုင်ငံရေးသမားတွေမှာ အခြေခံမူတစ်ခု ရှိတယ်။ သူတို့ ဘယ်လောက်ပဲ အာဏာလုကြ၊ အာဏာသိမ်းကြပါစေ၊ နောက်ဆုံးတော့ ရွေးကောက်ပွဲ ပြန်လုပ်မှာပဲဆိုတာကို သူတို့ သိတယ်။ အဲဒီအတွက် သူတို့နိုင်ငံကို အမြစ်ဖြတ် ဖျက်စီးပစ်လိုက်တာမျိုး သူတို့ မလုပ်ဘူး။ ကိုယ့်နိုင်ငံကို အနာတရဖြစ်စေမယ့် တိုက်ပွဲတွေ စစ်ပွဲတွေ ဖြစ်စေတဲ့ လုပ်ရပ်မျိုးကို ရှောင်ကြဉ်ကြတယ်။ နိူင်ငံရေးသမားကောင်း ရဲ့ တာဝန်ယူမှု၊ တာဝန်ခံမှု ဆိုတဲ့ စကားလုံးက သူတို့အတွက် အလုပ်လုပ်ပြနေတာပါ။

အဲဒီမှာ ကျွန်တော်တို့ဘက်ကို ပြန်ကြည့်ရအောင်။ ကျွန်တော်တို့ဆီမှာကျတော့ အခြေအနေက လုံးဝတစ်မျိုး ဖြစ်နေတယ်။ နိုင်ငံရေးဆိုတာ တာဝန်ယူမှုရှိရမယ်၊ ပွင့်လင်းမြင်သာမှု ရှိရမယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံမှာ ဖြစ်ပျက်နေတာက 2020ရွေးကောက်ပွဲမှာ မဲမသမာမှုတွေ ဖြစ်လာတော့လည်း အဲဒါကို ပွင့်လင်းမြင်သာမှုရှိရှိ မရှင်းပြဘဲနဲ့ အစိုးရဖွဲ့ပြီး ဆက်လုပ်ချင်နေကြတယ်။

နိုင်ငံရေးသမားဆိုတာ "စောက်ခွက်ပြောင်" လို့ မရပါဘူးဗျာ။ တာဝန်မကျေတဲ့အခါ၊ အမှားတစ်ခုခု ဖြစ်လာတဲ့အခါ တာဝန်ခံရဲဖို့ လိုတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ဆီက အချို့သော နိုင်ငံရေးသမားတွေမှာကျတော့ စစ်တပ်က အာဏာသိမ်းလိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း သူတို့ရဲ့ အတွင်းစိတ်ထဲက "ယုတ်ကမ်းမှု" တွေ ပေါ်လာတော့တယ်။ တိုင်းပြည်ကို တည်ဆောက်ဖို့ထက် ကိုယ့်ရဲ့ အတ္တအတွက်၊ ကိုယ့်ရဲ့ အာဏာရရေးအတွက်ပဲ ဦးတည်ပြီး တောခိုတာတွေ၊ လက်နက်ကိုင်တာတွေ ဆူပူအုံကြွမှုတွေတွေ အကြမ်းဖက်မှုတွေကို အများအပြား လုပ်လာကြတယ်။

ကျွန်တော် ပြောချင်တာက... နိုင်ငံရေးသမားတစ်ယောက် တောခိုတယ်ဆိုတာ ကိုယ့် နိူဂ်ငံရေးသေတွင်း ကိုယ်တူး‌ေနကြတာပါ။ နိုင်ငံရေးသင်းချိုင်းဆီကို ကိုယ့်ခြေထောက်နဲ့ကိုယ် လျှောက်လှမ်းသွားတာပါပဲ။

ဥပမာတစ်ခု ပြောပြမယ်။ ထိုင်းက သက်ဆင်တို့၊ ယင်လက်တို့ဆိုတာ နိုင်ငံရေးလောကထဲကို ဘာကြောင့် ပြန်ဝင်နိုင်တာလဲ? သူတို့က လက်နက်ကိုင်သူပုန် မထခဲ့လို့ပဲ။ အခြေအနေမပေးတဲ့အခါ ခေတ္တရှောင်ပေးတယ်၊ နိုင်ငံနဲ့ပြည်သူကို အနာမခံဘူး၊ ပါတီကိုလည်း အထိမခံဘူး။ ဒါက သူတို့ရဲ့ နိုင်ငံရေးကစားကွက်နဲ့ နိူင်ငံအပေါ်တာဝန်ယူမှုပဲ။

မြန်မာပြည်က NLD တွေနဲ့ NUG တွေကျတော့ ဘာဖြစ်သွားလဲ? အာဏာသိမ်းတဲ့အခါ နိုင်ငံရေးအရ မဖြေရှင်းဘဲ တောခို၊ လက်နက်ကိုင်လမ်းစဉ်ကို ရွေးချယ်လိုက်ကြတယ် ပြည်ပထွက်‌ေပြးပြီး နိူင်ငံတော်ပျက်ဆီးအောက် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးနဲ့ လုပ်ဆောင်တဲ့အတွက် သူတို့ဘဝတွေက ဒီတစ်သက် နိုင်ငံမဲ့သွားပါပြီ။ သူတို့လမ်းသူတို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာပါ၊ ဘယ်သူမှ မတိုက်တွန်းခဲ့တာပါ။

နိုင်ငံရေးသမားတစ်ယောက် တောခိုခြင်းဆိုတာ အပြန်အလှန် ညှိနှိုင်းမှုတွေနဲ့ ဖြေရှင်းရမယ့် နိုင်ငံရေးလမ်းကြောင်းကို ပိတ်ပင်လိုက်ပြီး၊ အကြမ်းဖက်မှုတွေနဲ့ အစားထိုးလိုက်ခြင်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလိုလုပ်ရပ်က နိုင်ငံရေးသမားတစ်ယောက်အတွက် သူတို့ရဲ့ "နိုင်ငံရေးသက်တမ်း" ကို အဆုံးသတ်လိုက်တာနဲ့ တူပါတယ်။ လက်နက်ကိုင်လမ်းစဉ်ကို ရွေးချယ်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ သူတို့ဟာ နိုင်ငံရေးစားပွဲဝိုင်းမှာ နေရာမရှိတော့ဘဲ တရားဥပဒေရဲ့ အပြင်ဘက်ကို ရောက်သွားပါတော့တယ်။ 

 နိုင်ငံရေးဆိုတာ တိုင်းပြည်အတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ညှိနှိုင်းအ‌ေဖြရှာရတဲ့ အနုပညာတစ်ခုပါ။ 

အခုဆိုရင် တောခိုလက်နက်ကိုင် သူပုန်သူကန် အဲဒီလို လမ်းမှား ရွေးချယ်ခဲ့တဲ့သူတွေရဲ့ အနာဂတ်က အတော်လေး ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသွားပါပြီ။

နိုင်ငံရေးသမားတွေ တောခိုခြင်းဟာ နိုင်ငံရဲ့ တည်ငြိမ်မှုကို ပျက်စီးစေပြီး၊ မျိုးဆက်တစ်ခုလုံးကို ပဋိပက္ခတွေကြားထဲ တွန်းပို့လိုက်သလို ဖြစ်စေပါတယ်။ နိုင်ငံရေးသမားတွေအနေနဲ့ ထွက်ပေါက်ရှာဖို့ တောခိုတာမျိုးဟာ တိုင်းပြည်အတွက် တာဝန်မဲ့ရာကျပါတယ်။ အမှန်တကယ်တော့ နိုင်ငံရေးသမားဆိုတာ အခက်အခဲတွေကြားထဲမှာတောင် နိုင်ငံကို အနာတရမဖြစ်အောင် ထိန်းသိမ်းသွားရမယ့်သူတွေပါ။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ အတ္တ၊ ကိုယ့်ရဲ့ အာဏာရရေးအတွက်နဲ့ နိုင်ငံကို ပဋိပက္ခလမ်းကြောင်းပေါ် တွန်းတင်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ တိုင်းပြည်က ဆယ်စုနှစ်နဲ့ချီပြီး နောက်ပြန်ဆွဲခံရသလို၊ အဲဒီနိုင်ငံရေးသမားတွေကိုယ်တိုင်လည်း သမိုင်းရဲ့ တရားခံ သူပုန်သူကန်သောင်းကျန်းသူစာရင်းထဲကိုပဲ ကျရောက် သွားရတော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်။

မိတ်ဆွေတို့... ဒီအချက်တွေကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် နိုင်ငံရေးသမားဆိုတာ တိုင်းပြည်အပေါ် စေတနာထားတဲ့ စိတ်ဓာတ် ဘယ်လောက်အရေးကြီးသလဲဆိုတာ ရှင်းနေပါတယ်။ နိုင်ငံရေးသမားချင်းတူပေမယ့် စေတနာချင်းမတူရင် တိုင်းပြည်ရဲ့ အနာဂတ်က အခုလိုပဲ ကွာခြားသွားမှာပါ။

ဒီနေ့တော့ ဒီလောက်နဲ့ပဲ ရပ်နားပါရစေ။ ကျွန်တော် ပြောသွားတဲ့ အချက်တွေအပေါ်မှာ မိတ်ဆွေတို့ရဲ့ အမြင်က ဘယ်လိုရှိလဲ? Comment မှာ ဆွေးနွေးပေးသွားကြပါဦး။ နောက်တစ်ခါမှာလည်း စိတ်ဝင်စားစရာ အကြောင်းအရာတွေနဲ့ ပြန်လာခဲ့ပါမယ်။ အားလုံးပဲ 

ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။