ဒီနေ့ ကျနော်တို့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဆွေးနွေးကြည့်ကြရအောင်။ ကျနော်တို့ နိုင်ငံမှာ ပြည်တွင်းစစ်တွေ ဖြစ်နေတာ ဆယ်စုနှစ် ၇ ခုမကတော့ဘူး။ အားလုံးက ငြိမ်းချမ်းရေးလို့ အော်နေကြပေမယ့် ဘာလို့ တကယ်မရနိုင်သေးတာလဲ? တကယ်တော့ ငြိမ်းချမ်းရေးဆိုတာ ပန်းနဲ့ပေါက်ပြီး ရယူလို့ရတဲ့အရာ မဟုတ်ဘူးဗျ။ ခိုင်မာတဲ့ မူဝါဒ၊ ပြတ်သားတဲ့ စစ်ရေးစွမ်းရည်နဲ့ နိုင်ငံတော်ရဲ့ အချုပ်အခြာအာဏာကို ဘယ်သူမှ လာမထိပါးစေနဲ့ဆိုတဲ့ စိတ်ဓာတ်ရှိမှ ရမှာပါ။

ဒီနေ့ YouTube Video လေးမှာ ကျနော်တို့ တိုင်းပြည် အေးချမ်းဖို့ တကယ်တမ်း ဘာတွေ လိုအပ်နေပြီလဲဆိုတာကို သမိုင်းအထောက်အထားတွေနဲ့တကွ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဒါပေမယ့် လေးလေးနက်နက်လေး ပြောပြသွားချင်ပါတယ်။

### **၁။ နိုင်ငံတော်ဆိုတာ ဘာလဲ? (The Concept of Sovereignty)**

ပထမဆုံး ကျနော်တို့ တစ်ခု စဉ်းစားကြည့်ရအောင်။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဘယ်နိုင်ငံမဆို "အစိုးရတစ်ရပ်၊ စစ်တပ်တစ်ခု" ပဲ ရှိရပါတယ်။ ဒါဟာ နိုင်ငံတော်ရဲ့ အခြေခံ အုတ်မြစ်ပဲ။ အခု ကျနော်တို့ဆီမှာက လူမျိုးစုအလိုက် လက်နက်ကိုင်တွေ အများကြီး ဖြစ်နေတယ်။ အဲဒီအဖွဲ့တွေက ကိုယ့်နယ်မြေနဲ့ကိုယ်၊ ကိုယ့်တရားစီရင်ရေးနဲ့ကိုယ် လုပ်နေကြတာဟာ "နိုင်ငံတော်အတွင်းက နိုင်ငံငယ်လေးတွေ" ဖြစ်နေသလိုပါပဲ။

သမိုင်းကို ပြန်ကြည့်ရင် အမေရိကန်ပြည်တွင်းစစ် (American Civil War) ကို ကြည့်ပါ။ အဲဒီတုန်းက တောင်ပိုင်းပြည်နယ်တွေက ခွဲထွက်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ သမ္မတ အာဗြဟံ လင်ကွန်း ဘာလုပ်ခဲ့လဲ? "စေ့စပ်ညှိနှိုင်းနေရုံနဲ့တော့ ပြည်ထောင်စုကြီး ပြိုကွဲတော့မယ်" ဆိုတာ သူသိတယ်။ ဒါကြောင့် ပြတ်သားတဲ့ စစ်ရေးအင်အားနဲ့ နှိမ်နင်းခဲ့လို့သာ ဒီနေ့ ကျနော်တို့ မြင်နေရတဲ့ အင်အားကြီး အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ဖြစ်လာတာပါ။

ပြည်ထောင်စု မပြိုကွဲဖို့ဆိုတာ စာရွက်ပေါ်မှာ လက်မှတ်ထိုးရုံနဲ့ မရဘူး။ အချုပ်အခြာအာဏာကို စိန်ခေါ်လာရင် ပြတ်သားတဲ့ ဖိအား (Military Pressure) ပေးနိုင်မှသာ ငြိမ်းချမ်းရေး စားပွဲဝိုင်းကို ရောက်လာမှာပါ။

### **၂။ ခွဲထွက်ရေးလား? တန်းတူညီမျှရေးလား?**

အခု လက်နက်ကိုင်နေကြတဲ့ အဖွဲ့အစည်း အတော်များများက "ကိုယ်ပိုင်ပြဋ္ဌာန်းခွင့်" လို့ အသံကောင်းဟစ်ကြတယ်။ ဒါပေမယ့် လက်တွေ့မှာတော့ ခွဲထွက်ဖို့နဲ့ နယ်မြေလုဖို့ပဲ အာရုံစိုက်နေကြတာကို တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။

ခင်ဗျားတို့ စဉ်းစားကြည့်ပါ။ နိုင်ငံတစ်ခုထဲမှာ လူမျိုးစုအလိုက် လက်နက်ကိုင်ပြီး ကိုယ့်မင်းကိုယ့်ချင်း လုပ်နေမယ်ဆိုရင် အဲဒီနိုင်ငံဟာ ကမ္ဘာ့အလယ်မှာ ဘယ်တော့မှ ခေါင်းမော့နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ယူဂိုဆလားဗီးယား (Yugoslavia) နိုင်ငံကို ကြည့်ပါ။ လူမျိုးစုအလိုက် ခွဲထွက်ကြရင်းနဲ့ နောက်ဆုံး နိုင်ငံအစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲသွားပြီး လူပေါင်းသန်းချီ ဒုက္ခရောက်ခဲ့ကြရတယ်။ ဒါဟာ ကျနော်တို့ တိုင်းပြည်အတွက် သင်ခန်းစာပဲ။

နိုင်ငံရေးအရ ခိုင်မာတဲ့ မူဝါဒ ရှိဖို့လိုတယ်။ အဲဒီမူဝါဒက ဘာလဲဆိုရင် **"ခွဲထွက်ရေးကို လုံးဝ ခွင့်မပြုဘူး"** ဆိုတဲ့ ပြတ်သားတဲ့ ရပ်တည်ချက်ပါ။ ဒီရပ်တည်ချက်ကို လက်နက်ကိုင်အဖွဲ့တွေ နားလည်အောင် စစ်ရေးအရရော၊ နိုင်ငံရေးအရပါ ဖိအားပေးနိုင်မှသာ တကယ်စစ်မှန်တဲ့ တည်ငြိမ်မှုက လာမှာပါ။

### **၃။ အပြတ်ရှင်းဖို့ လိုအပ်နေပြီလား? (Decisive Action)**

အခုပြောမယ့် အချက်က နည်းနည်းတော့ ပြတ်သားလိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့် ဒါဟာ လက်တွေ့ကျတဲ့ အမြင်ပါ။ ငြိမ်းချမ်းရေး ဆွေးနွေးပွဲတွေ လုပ်လာတာ နှစ်ပေါင်း ၇၀ ကျော်ပြီ။ ဘာထူးလဲ? လက်နက်ကိုင်အဖွဲ့တွေက ဆွေးနွေးပွဲကို အချိန်ဆွဲဖို့နဲ့ အင်အားပြန်ဖြည့်ဖို့အတွက်ပဲ သုံးနေကြတာပါ။

စစ်ပွဲဆိုတာ တကယ်တော့ ငြိမ်းချမ်းရေးကို ဖော်ဆောင်တဲ့ ကိရိယာတစ်ခုပဲ။ ရုရှားက ချေချင်းညာ (Chechnya) ခွဲထွက်ရေးသမားတွေကို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်ခဲ့လဲ ကြည့်ပါ။ အကြိမ်ကြိမ် ဆွေးနွေးခဲ့ပေမယ့် မရတဲ့အဆုံးမှာတော့ ပြတ်သားတဲ့ စစ်ဆင်ရေးတွေနဲ့ အမြစ်ပြတ် တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်။ အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာမှ ချေချင်းညာဟာ ငြိမ်ဝပ်ပိပြားသွားပြီး ရုရှားပြည်ထောင်စုရဲ့ အစိတ်အပိုင်းအဖြစ် အေးအေးချမ်းချမ်း နေနိုင်ခဲ့တာပါ။

ကျနော်တို့ဆီမှာလည်း အလားတူပဲ။ ပြည်ထောင်စုကို စိန်ခေါ်နေတဲ့၊ ခွဲထွက်ဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတွေကို "အပြတ်တိုက်၊ အပြတ်ရှင်း" ဖို့ လိုနေပါပြီ။ ဒါဟာ ရက်စက်တာ မဟုတ်ဘူး။ တိုင်းပြည်ရဲ့ အနာဂတ် မျိုးဆက်သစ်တွေ စစ်မီးထဲမှာ ဆက်ပြီး မလောင်ကျွမ်းဖို့အတွက် လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တဲ့ "ခါးသီးတဲ့ ဆေးတစ်ခွက်" သာ ဖြစ်ပါတယ်။

### **၄။ ပြည်သူတွေရဲ့ အခန်းကဏ္ဍနဲ့ နိဂုံး**

မိဘပြည်သူတို့ခင်ဗျာ... ငြိမ်းချမ်းရေးဆိုတာ လက်နက်ကိုင်တွေ အချင်းချင်း မြေပုံပေါ် တုတ်လေး တစ်ချောင်းထောက်ပြီး ခွဲဝေယူရတဲ့ အရာမျိုးမဟုတ်ပါဘူး။ ငြိမ်းချမ်းရေးဆိုတာ နိုင်ငံတော်ရဲ့ အခြေခံဥပဒေအောက်မှာ လူတိုင်းဟာ ဥပဒေနဲ့အညီ နေထိုင်ခြင်းကို ဆိုလိုတာပါ။

လက်နက်ကိုင်ပြီး တောင်းဆိုနေသရွေ့တော့ ဘယ်တော့မှ တန်းတူညီမျှမှု မရှိနိုင်ဘူး။ သေနတ်ကိုင်ထားတဲ့သူက အမြဲတမ်း ဖျက်လိုဖျက်ဆီး လုပ်ပြီးတော့နေနေကြမှာပါပဲ။ ဒါကြောင့် တကယ်တမ်း တိုင်းပြည်ကို ချစ်တယ်ဆိုရင် ပြည်ထောင်စု မပြိုကွဲရေးအတွက် ခိုင်မာတဲ့ မူဝါဒတွေကို ထောက်ခံကြဖို့ လိုပါတယ်။မြန်မာ့တပ်မတော်အနေနဲ့လည်း  စစ်ရေးအရ ပြတ်ပြတ်သားသား အရေးယူဆောင်ရွက်မှုတွေကိုလည်း ကျနော်တို့ နားလည်ပေးဖို့ လိုပါတယ်။

ဒီနေ့ ကျနော်ပြောသွားတာတွေက တစ်ဦးတစ်ယောက်၊ တစ်ဖွဲ့တည်းအတွက် မဟုတ်ဘူး။ မြန်မာနိုင်ငံသား အားလုံး အေးအေးချမ်းချမ်းနဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိ နေထိုင်နိုင်ဖို့အတွက်ပါ။ စစ်ပွဲတွေ မြန်မြန်ပြီးစေချင်ရင် အမြစ်ကို တူးထုတ်ပစ်ဖို့ လိုပါတယ်။

ဒီအကြောင်းအရာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အမြင်တွေကိုလည်း Comment မှာ ရေးခဲ့ကြပါဦး။ ကျနော်တို့ အားလုံးရဲ့ ရည်မှန်းချက်ကတော့ တစ်ခုတည်းပါပဲ။ အဲဒါကတော့ ခိုင်မာတောင့်တင်းတဲ့ **"ပြည်ထောင်စုမြန်မာနိူင်ငံ‌ေတာ်ကြီး"** ဖြစ်လာဖို့ပါပဲ။

ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ နောက် Video တွေမှာ ပြန်တွေ့ကြမယ်။