**[YouTube Video Script]**

**ခေါင်းစဉ် -** လက်နက်စွဲကိုင်ခြင်းထက် လက်ချင်းခိုင်ခိုင် တွဲကြစို့

**ရည်ရွယ်ချက် -** ပရိသတ်နှင့် ရင်းနှီးစွာ စကားပြောဆိုခြင်း၊ ညီညွတ်ရေးနှင့် ယုံကြည်မှု တည်ဆောက်ရန် တိုက်တွန်းခြင်း

**ကြာချိန် -** (ဖြည်းဖြည်းနှင့် ခံစားချက်ပါပါ ပြောဆိုရန်အတွက် ပြင်ဆင်ထားသော A4 နှစ်မျက်နှာစာ အကြမ်းဖျင်း စာသား)

**[အစပိုင်း - ရင်းနှီးမှုတည်ဆောက်ခြင်း]**

*(ကင်မရာကို တိုက်ရိုက်ကြည့်ပါ။ မိတ်ဆွေဟောင်း တစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသလို နွေးထွေးတဲ့ အပြုံးလေးနဲ့ စကားစပါ)*

အားလုံးပဲ မင်္ဂလာပါဗျာ။

ဒီနေ့ ဗီဒီယိုလေးမှာတော့ ကျွန်တော်တို့ အားလုံးရဲ့ ရင်ထဲမှာ ရှိနေမယ့်၊ တစ်ခါတလေကျရင် ထုတ်ပြောဖို့ ခက်ခဲနေတတ်တဲ့ အကြောင်းအရာလေး တစ်ခုကို အေးအေးဆေးဆေး စကားဝိုင်းလေး တစ်ခုလိုမျိုး ဆွေးနွေးချင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် အခုပြောမယ့် စကားတွေက စာအုပ်ကြီးထဲကလို တရားချချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ မိတ်ဆွေတစ်ယောက်အနေနဲ့ ရင်ဖွင့်ချင်တာပါ။

အခုလက်ရှိ ကျွန်တော်တို့ ဖြတ်သန်းနေရတဲ့ အချိန်ကာလတွေကို ပြန်ကြည့်လိုက်ရင်... နေရာတိုင်းမှာ ပဋိပက္ခတွေ၊ သဘောထားကွဲလွဲမှုတွေ၊ အထင်အမြင်လွဲမှားမှုတွေကို နေ့တိုင်းလိုလို မြင်တွေ့နေရတယ်။ ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ ကျွန်တော်တို့ အားလုံးရဲ့ စိတ်ထဲမှာ မလုံခြုံမှုတွေ၊ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ ရှိနေတတ်တာ သဘာဝပါပဲ။ ဒါပေမယ့် ဒီနေ့ ကျွန်တော် ခေါင်းစဉ်လေး တစ်ခုကို ရွေးထားပါတယ်။ အဲဒါကတော့ **"လက်နက်စွဲကိုင်ခြင်းထက် လက်ချင်းခိုင်ခိုင် တွဲကြစို့"** ဆိုတဲ့ အကြောင်းပါ။

*(အနည်းငယ် ငြိမ်သက်ပြီး စကားကို အလေးအနက်ထားသည့် ပုံစံဖြင့် ဆက်ပါ)*

**[အလယ်ပိုင်း (၁) - လက်နက်ဆိုတာ ဘာလဲ]**

"လက်နက်" ဆိုတာကို ပြောတဲ့အခါ သေနတ်တွေ၊ ဓားတွေလို ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းတွေကိုပဲ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူးဗျ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နှုတ်ထွက်စကားတွေ၊ အမုန်းတရားတွေ၊ အတ္တတွေ၊ တစိမ်းဆန်မှုတွေ... ဒါတွေအားလုံးကလည်း တစ်ဖက်လူကို နာကျင်စေတဲ့ မမြင်ရတဲ့ လက်နက်တွေပါပဲ။

လူတွေက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့၊ ဒါမှမဟုတ် ကိုယ့်အယူအဆကို အနိုင်ရဖို့အတွက် ဒီလက်နက်တွေကို စွဲကိုင်ကြတယ်။ ဒါပေမယ့် တကယ်တမ်း ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရအောင်... လက်နက်တစ်ခုကို ကိုင်ထားတဲ့ လက်တစ်ဖက်ဟာ တခြားလူတစ်ယောက်ကို ဖက်တွယ်ဖို့၊ ကူညီဖို့၊ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ဖို့ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်တော့ပါဘူး။ လက်နက်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားလေလေ၊ ကျွန်တော်တို့ အချင်းချင်းကြားက အကွာအဝေးဟာ ပိုဝေးသွားလေလေပါပဲ။

**[အလယ်ပိုင်း (၂) - လက်ချင်းတွဲခြင်းရဲ့ အဓိပ္ပာယ်]**

*(လက်ဟန်ခြေဟန် အသုံးပြုပါ။ ပိုမို တက်ကြွပြီး မျှော်လင့်ချက်ရှိသော လေသံဖြင့် ပြောင်းပြောပါ)*

ဒါဆိုရင် လက်ချင်းခိုင်ခိုင်တွဲကြမယ် ဆိုတာကရော ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။

ဒါဟာ ရိုးရှင်းပါတယ်။ "နားလည်မှု" နဲ့ "ယုံကြည်မှု" ကို တည်ဆောက်တာပါ။ ကျွန်တော်တို့တွေ အားလုံးက မတူညီတဲ့ နောက်ခံတွေ၊ မတူညီတဲ့ အတွေ့အကြုံတွေ၊ မတူညီတဲ့ အမြင်တွေ ရှိကြမှာပဲလေ။ ဒါဟာ သဘာဝပါ။ အဲဒီ မတူညီမှုတွေကို ရန်သူလို သဘောမထားဘဲ၊ အပြန်အလှန် လေးစားမှုနဲ့ လက်ခံပေးနိုင်ဖို့ လိုပါတယ်။

သမိုင်းကြောင်းတွေကိုပဲ ပြန်ကြည့်ကြည့်ဗျာ။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့တဲ့ ပြည်တွင်းစစ်တွေ၊ ပဋိပက္ခတွေ အားလုံးရဲ့ နောက်ဆုံးအဆုံးသတ်ဟာ စစ်တလင်းမှာ မဟုတ်ဘူးဗျ။ စားပွဲဝိုင်းတစ်ခုမှာ အချင်းချင်း စကားပြောဆို နားလည်မှုယူပြီးမှသာ ငြိမ်းချမ်းရေးဆိုတာ ရခဲ့ကြတာချည်းပါပဲ။ ဘယ်လောက်ပဲ နာကျင်စရာတွေ ရှိခဲ့ပါစေ၊ နောက်ဆုံးတော့ လူတွေဟာ အချင်းချင်း ပြန်လည် ယုံကြည်မှု တည်ဆောက်ပြီး လက်ချင်းတွဲမှသာ ရှေ့ဆက်လို့ ရတယ်ဆိုတာ အားလုံး အသိပါပဲ။

**[အလယ်ပိုင်း (၃) - လက်တွေ့ဘဝမှာ ဘယ်လိုကျင့်သုံးမလဲ]**

*(ကင်မရာကို ပိုပြီး အာရုံစိုက်ကြည့်ပါ။ ပရိသတ် တစ်ယောက်ချင်းစီကို တိုက်ရိုက် မေးခွန်းထုတ်သလို ပြောပါ)*

ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ နေ့စဉ်ဘဝမှာရော ဒါကို ဘယ်လို စတင်မလဲ။ အကြီးကြီးတွေ စဉ်းစားစရာ မလိုပါဘူး။

 * **ပထမဆုံးအနေနဲ့ နားထောင်ပေးပါ။** သူတစ်ပါးရဲ့ ခံစားချက်နဲ့ အမြင်ကို ကိုယ်နဲ့ မတူရင်တောင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်တာမျိုး၊ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်တာမျိုး မလုပ်ဘဲ သေချာလေး နားထောင်ပေးကြည့်ပါ။

 * **ဒုတိယကတော့ အမုန်းတရားတွေကို လျှော့ချပါ။** ဆိုရှယ်မီဒီယာပေါ်မှာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ အပြင်မှာပဲ ဖြစ်ဖြစ် ဒေါသထွက်စရာ ကိစ္စတစ်ခု ကြုံလာရင် ချက်ချင်း တုံ့ပြန်မယ့်အစား ခဏလောက် အချိန်ယူစဉ်းစားကြည့်ပါ။ ငါဒီစကားကို ပြောလိုက်ရင် ဘာအကျိုးရှိမလဲ၊ ပြဿနာ ပိုကြီးသွားမလား ဆိုတာပေါ့။

 * **တတိယကတော့ ခွင့်လွှတ်ခြင်းနဲ့ ယုံကြည်မှုပါ။** အမှားဆိုတာ လူတိုင်း လုပ်တတ်ပါတယ်။ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် ယုံကြည်မှု တည်ဆောက်ဖို့ ဆိုတာ အချိန်ယူရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် စတင်ပြီး အခွင့်အရေး မပေးဘူးဆိုရင်တော့ ဘယ်တော့မှ ယုံကြည်မှုဆိုတာ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

**[နိဂုံးချုပ် - စိတ်ခံစားမှု အပြည့်ဖြင့် တိုက်တွန်းခြင်း]**

*(အသံကို အနည်းငယ် နှိမ့်လိုက်ပြီး၊ အလွန် ရင်းနှီးလေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆက်ပါ)*

မိတ်ဆွေတို့... လက်နက်ကို စွဲကိုင်ရတာ လွယ်ပါတယ်။ ဒေါသထွက်ဖို့၊ မုန်းတီးဖို့ဆိုတာ အရမ်းလွယ်ကူတဲ့ ကိစ္စပါ။ ဒါပေမယ့် အဲဒီအရာတွေက ကျွန်တော်တို့ကို ဘယ်တော့မှ တကယ့် ငြိမ်းချမ်းမှု၊ တကယ့် ပျော်ရွှင်မှုဆီကို ခေါ်မသွားပါဘူး။

လက်ချင်းတွဲဖို့ ဆိုတာ ခက်ခဲပါတယ်။ အထူးသဖြင့် နာကျင်မှုတွေ ရှိနေတဲ့ အချိန်၊ သဘောထား ကွဲလွဲနေတဲ့ အချိန်မျိုးမှာ ကိုယ့်ရဲ့ အတ္တကိုချပြီး လက်ကမ်းပေးဖို့ ဆိုတာ သတ္တိ အရမ်းလိုပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီ သတ္တိမျိုးကသာ ကျွန်တော်တို့ အားလုံးအတွက် လှပတဲ့ အနာဂတ်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးနိုင်မှာပါ။

ဒါကြောင့်မို့လို့... ဒီနေ့ကစပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စိတ်ထဲက မမြင်ရတဲ့ လက်နက်တွေကို အောက်ချလိုက်ကြရအောင်ဗျာ။ အဲဒီအစား ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဘေးနားက လူတွေ၊ ကျွန်တော်တို့နဲ့ အမြင်မတူတဲ့ လူတွေကိုတောင်မှ နားလည်မှုဆိုတဲ့ လက်တစ်ဖက် ကမ်းပေးကြည့်ကြရအောင်။ တစ်ယောက်တည်း ရပ်တည်ရတာထက်စာရင်၊ အချင်းချင်း လက်ချင်းခိုင်ခိုင် တွဲထားတဲ့ အင်အားက ဘယ်အရာနဲ့မှ မလဲနိုင်တဲ့ ခွန်အားတစ်ခု ဖြစ်လာမှာ သေချာပါတယ်။

*(အပြုံးလေးဖြင့်၊ အားတက်သရော နှုတ်ဆက်ပါ)*

ဒီနေ့ ကျွန်တော် ပြောသွားတဲ့ အကြောင်းအရာလေးက မိတ်ဆွေတို့အတွက် တစ်ခုခု တွေးစရာလေး ရသွားမယ်ဆိုရင်ပဲ ကျွန်တော် ကျေနပ်ပါပြီ။ မိတ်ဆွေတို့ရော ဒီအကြောင်းအရာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘယ်လိုမြင်လဲ ဆိုတာကို Comment မှာ ဝင်ရောက် ဆွေးနွေးပေးသွားကြပါဦး။

အားလုံးပဲ စိတ်ချမ်းသာ၊ ကိုယ်ကျန်းမာစွာနဲ့ ညီညွတ်တဲ့ အနာဂတ်လေးတစ်ခုကို အတူတူ တည်ဆောက်နိုင်ကြပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးရင်းနဲ့ပဲ ဒီနေ့ ဗီဒီယိုလေးကို ဒီမှာပဲ အဆုံးသတ်လိုက်ပါရစေ။

နောက်ဗီဒီယိုတွေမှာ ပြန်တွေ့ကြမယ်နော်။ အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။

**[Tips for Recording]**

 * **အသံအနိမ့်အမြင့် (Intonation):** ပဋိပက္ခအကြောင်း ပြောသည့်အခါ အသံကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ထား၍၊ လက်ချင်းတွဲမည့် အနာဂတ်အကြောင်း ပြောသည့်အခါ အသံကို ပိုမို တက်ကြွအောင် ပြောင်းလဲပြောဆိုပါ။

 * **အကြည့် (Eye Contact):** စာရွက်ဖတ်နေသလို မဖြစ်စေဘဲ ကင်မရာမှန်ဘီလူး (Lens) ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ကြည့်ကာ စကားပြောပါ။

 * **အဖြတ်အတောက် (Pacing):** အရေးကြီးသော စကားလုံးများ (ဥပမာ - နားလည်မှု၊ ယုံကြည်မှု၊ သတ္တိ) ကို ပြောပြီးတိုင်း စက္ကန့်အနည်းငယ် ရပ်နား (Pause) ပေးခြင်

းဖြင့် ပရိသတ်ကို တွေးတောချိန် ပေးပါ။