သေနတ်သံကင်းစင်ရာမှ ပွင့်လန်းလာမည့် အနာဂတ်
"မင်္ဂလာပါ ခင်ဗျာ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်းမှာ 'အင်အား' ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို လက်နက်ရဲ့ အသံနဲ့ တိုင်းတာခဲ့ကြတာ ကြာပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ သမိုင်းရဲ့ သင်ခန်းစာတွေက ကျွန်တော်တို့ကို တစိုက်မတ်မတ် သတိပေးနေတဲ့ အမှန်တရားတစ်ခုရှိပါတယ်။ အဲဒါကတော့... ဘယ်လက်နက်ကမှ ထာဝရငြိမ်းချမ်းမှုကို မတည်ဆောက်နိုင်ဘူး ဆိုတာပါပဲ။ ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့ ဆွေးနွေးသွားချင်တဲ့ အကြောင်းအရာကတော့ 'သေနတ်သံကင်းစင်ရာမှ ပွင့်လန်းလာမည့် အနာဂတ်' အကြောင်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။"
အပိုင်း (၁) - လက်နက်ကိုင်လမ်းစဉ်ရဲ့ အကန့်အသတ်
"လက်နက်ဆိုတာ အောင်နိုင်မှုကို ခေတ္တခဏ ပေးစွမ်းနိုင်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ 'တည်ငြိမ်မှု' ကိုတော့ ဘယ်တော့မှ မပေးနိုင်ပါဘူး။ အကြမ်းဖက်မှုနဲ့ လက်နက်ကိုင်လမ်းစဉ်ဟာ ပြဿနာတစ်ခုကို ဖြေရှင်းဖို့ ကြိုးစားရာမှာ နောက်ထပ် ပြဿနာပေါင်း ထောင်သောင်းကို မွေးဖွားပေးလိုက်သလိုပါပဲ။ သေနတ်သံတွေ ကျယ်လောင်နေသရွေ့ မျိုးဆက်သစ်တွေရဲ့ အိပ်မက်တွေဟာ တုန်ရီနေဦးမှာဖြစ်သလို၊ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုဆိုတဲ့ လမ်းစဟာလည်း အမြဲတမ်း ဝေးကွာနေဦးမှာပါ။"
အပိုင်း (၂) - ပေးဆပ်ရမှုများနဲ့ သင်ခန်းစာ
"ကျွန်တော်တို့ ပြန်ကြည့်ရအောင်ပါ။ ကမ္ဘာ့သမိုင်းမှာရော၊ ကျွန်တော်တို့ ဝန်းကျင်မှာပါ စစ်ပွဲတွေရဲ့ အဆုံးသတ်ဟာ ဘာလဲ? အဆောက်အဦးတွေ ပြိုပျက်တာ၊ မိသားစုတွေ ကွဲကွာတာနဲ့ အနာဂတ်တွေ ပျောက်ဆုံးတာပဲ မဟုတ်လား။ အမုန်းတရားကို အခြေခံတဲ့ လက်နက်ကိုင်လမ်းစဉ်ဟာ အောင်နိုင်သူရော၊ ရှုံးနိမ့်သူပါ နှစ်ဦးနှစ်ဖက်လုံးကို နာကျင်စေတဲ့ လမ်းစဉ်ဖြစ်ပါတယ်။ တကယ်တော့ စစ်မှန်တဲ့ အင်အားဆိုတာ သေနတ်ကို ကိုင်ထားနိုင်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ သေနတ်ကို ချထားပြီး စားပွဲဝိုင်းမှာ အဖြေရှာနိုင်တဲ့ သတ္တိကိုသာ ဆိုလိုတာပါ။"
အပိုင်း (၃) - ငြိမ်းချမ်းရေးဆိုတာ ပန်းတိုင်မဟုတ်၊ လမ်းစဖြစ်သည်
"လူတော်တော်များများက ငြိမ်းချမ်းရေးကို 'ပန်းတိုင်' လို့ ထင်ကြပါတယ်။ တကယ်တော့ ငြိမ်းချမ်းရေးဟာ 'စမှတ်' ပါ။ သေနတ်သံတွေ တိတ်ဆိတ်သွားမှသာ စာသင်ကျောင်းတွေက ဆူညံလာမယ်။ စက်ရုံအလုပ်ရုံတွေက လည်ပတ်လာမယ်။ လူငယ်တွေရဲ့ ဖန်တီးနိုင်စွမ်းတွေက အားကောင်းလာမှာပါ။ ငြိမ်းချမ်းရေးဆိုတာ ရေရှည်တည်ငြိမ်မှုအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်တဲ့ အုတ်မြစ်ဖြစ်သလို၊ လူ့ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်လည်မြှင့်တင်ပေးတဲ့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းလည်း ဖြစ်ပါတယ်။"
အပိုင်း (၄) - လက်နက်ကိုင်တော်လှန်ခြင်းရဲ့ အဆုံးသတ်နှင့် အလင်းဆီသို့ ခြေလှမ်းများ
တင်ဆက်သူ -
"တော်လှန်ရေးဆိုတဲ့ စကားလုံးဟာ ကြားရသူအဖို့ တက်ကြွစရာလို့ ထင်ရပေမယ့် အဲဒီစကားလုံးရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ပေးဆပ်လိုက်ရတဲ့ သွေးနဲ့ မျက်ရည်တွေကိုရော ကျွန်တော်တို့ သတိပြုမိကြရဲ့လား? လက်နက်ကိုင် လမ်းစဉ်ဆိုတာ အဆုံးသတ်မှာ ဘာကိုမှ ချန်ထားလေ့မရှိပါဘူး။ အမြဲတမ်း ပြာပုံတွေနဲ့ သုသာန်တွေကိုပဲ ချန်ရစ်ခဲ့တာပါ။"
"တော်လှန်ခြင်းဆိုတာ ဖျက်ဆီးခြင်းပဲလား?"
"ကျွန်တော်တို့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဆွေးနွေးကြည့်ရအောင်ပါ။ ဘယ်လို တော်လှန်ရေးမျိုးမှာမဆို ထိခိုက်မှု အရှိဆုံးကတော့ အပြစ်မဲ့တဲ့ ပြည်သူတွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ လက်နက်ကိုင် ပဋိပက္ခတွေကြောင့် စာသင်ခန်းတွေ တိတ်ဆိတ်သွားတယ်၊ ဈေးကွက်တွေ ပျက်စီးကုန်တယ်၊ မိသားစုတွေ တကွဲတပြား ဖြစ်ကုန်ကြရတယ်။ တော်လှန်ခြင်းရဲ့ သဘောတရားဟာ ရှိရင်းစွဲ အဆောက်အအုံတွေကို ဖြိုဖျက်ဖို့ လွယ်ကူပေမယ့်၊ ပြန်လည်တည်ဆောက်ဖို့ကျတော့ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ပေးရတာပါ။ လက်နက်ကိုင်လမ်းစဉ်ဟာ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းတာထက်၊ ပြည်သူ့ဘဝတွေကို အမှောင်ချပစ်လိုက်တာနဲ့ ပိုတူနေပါတယ်။"
"အသက်တစ်ချောင်းရဲ့ တန်ဖိုး"
"လက်နက်သံတွေ ကြားမှာ လူ့အသက်တွေဟာ ဂဏန်းသင်္ချာတွေလိုပဲ အလွယ်တကူ ပျောက်ကွယ်သွားကြရတယ်။ ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ အသက်တစ်ချောင်းစီတိုင်းမှာ ကျန်ရစ်တဲ့ မိသားစုတွေရဲ့ နာကျင်မှုက ဘယ်တော့မှ ပျောက်ပျက်သွားမှာမဟုတ်ပါဘူး။ ဒီလို သေကြေပျက်စီးမှုတွေက တိုင်းပြည်အတွက် ဘာကောင်းကျိုးမှ မပေးနိုင်သလို၊ ရေရှည်မှာလည်း မုန်းတီးမှု သံသရာကိုပဲ ပိုမို ရှည်လျားစေပါတယ်။"
"အလင်းဝင်ခြင်းသာလျှင် ငြိမ်းချမ်းရေးရဲ့ တံခါးပေါက်"
"ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လို အဖြေရှာမလဲ? တကယ်တော့ အမှောင်ထဲမှာ စမ်းတဝါးဝါး လျှောက်လှမ်းနေတဲ့ လက်နက်ကိုင်လမ်းစဉ်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး 'အလင်းဝင်ခြင်း' ဆိုတဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေး လမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်ဖို့ လိုပါတယ်။ အလင်းဝင်ခြင်းဆိုတာ အရှုံးပေးတာ မဟုတ်ပါဘူး။ မိမိရဲ့ တိုင်းပြည်၊ မိမိရဲ့ လူမျိုးနဲ့ မိမိရဲ့ မျိုးဆက်သစ်တွေရဲ့ အနာဂတ်ကို ငဲ့ညှာပြီး အမှားကို အမှန်ပြင်လိုက်တဲ့ 'မွန်မြတ်တဲ့ သတ္တိ' တစ်ခုသာ ဖြစ်ပါတယ်။"
နိဂုံး -
"လက်နက်ကိုင်ပြီး ဖျက်ဆီးတာထက်၊ ငြိမ်းချမ်းရေး တံခါးကို ဖွင့်လှစ်ပြီး တည်ဆောက်တာက ပိုမို ခက်ခဲကောင်း ခက်ခဲနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီခက်ခဲတဲ့ လမ်းကြောင်းကသာ ကျွန်တော်တို့ ပြည်သူတွေကို ဒုက္ခတွင်းက ကယ်တင်နိုင်မှာဖြစ်သလို၊ အနာဂတ်ရဲ့ အလင်းရောင်ကိုလည်း အမှန်တကယ် ပိုင်ဆိုင်စေမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ အမုန်းတရားတွေ ချုပ်ငြိမ်းပြီး အလင်းဆီသို့ လျှောက်လှမ်းခြင်းကသာ ကျွန်တော်တို့ အားလုံးအတွက် ထွက်ပေါက်ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။
"အနာဂတ်ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ ဒီနေ့ စိုက်ပျိုးတဲ့ မျိုးစေ့ပေါ်မှာ မူတည်ပါတယ်။ အမုန်းတရားနဲ့ လက်နက်တွေကို စိုက်ပျိုးမယ်ဆိုရင် နာကျင်မှုတွေကိုပဲ ရိတ်သိမ်းရပါလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ နားလည်မှု၊ သည်းခံမှုနဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးကို စိုက်ပျိုးမယ်ဆိုရင်တော့ သေနတ်သံတွေ ကင်းစင်တဲ့၊ ပွင့်လန်းစိုပြေတဲ့ အနာဂတ်ကို ကျွန်တော်တို့ ပိုင်ဆိုင်ရမှာ အသေအချာပါပဲ။
ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အနာဂတ်မျိုးဆက်တွေဟာ စစ်ဖိနပ်သံတွေအစား စာအုပ်စာပေသံတွေ၊ ရယ်မောသံတွေနဲ့ နိုးထခွင့်ရဖို့ဆိုတာ... ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လမ်းကို ရွေးမလဲဆိုတဲ့ အပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါတယ်။"
တင်ဆက်သူ -
"ကြည့်ရှုပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ငြိမ်းချမ်းတဲ့ အနာဂတ်ဆီသို့ အတူတကွ လျှောက်လှမ်းနိုင်ကြပါစေ ခင်ဗျာ။"
No comments:
Post a Comment