Saturday, 9 May 2026

 YouTube Script: "ဗမာဆိုတာ ဘယ်လဲ - အမျိုးသားရေးအမြင်နဲ့ ပြည်ထောင်စုရဲ့ အနာဂတ်"

(Intro - 0:00 - 3:00)

(ကင်မရာကို တည်ငြိမ်စွာကြည့်ပြီး၊ ရိုးရှင်းသော်လည်း လေးနက်သောလေသံဖြင့် စတင်ပါ)

နေကောင်းကြရဲ့လား ညီအစ်ကို မောင်နှမတို့။ ဒီနေ့ ကျနော် စကားပြောချင်တာက နည်းနည်းတော့ လေးနက်မယ်။ ဒါပေမယ့် ဒါဟာ ကျနော်တို့ ဗမာလူငယ်တွေ တကယ်ကို ထိုင်စဉ်းစားရမယ့် အချက်တွေပါ။ အခုတလော ကျနော်တို့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ၊ ဆိုရှယ်မီဒီယာပေါ်မှာ ကြည့်လိုက်ရင် အမုန်းတရားတွေ၊ ကွဲပြားမှုတွေက အရမ်းများနေတယ်။ အထူးသဖြင့် ကျနော်တို့ ဗမာအချင်းချင်းကြားမှာပေါ့။

ကျနော်တို့ ခဏလောက် ခေါင်းအေးအေးထားပြီး စဉ်းစားကြည့်ရအောင်။ ကမ္ဘာမှာ ဘယ်လူမျိုးမဆို ကိုယ့်လူမျိုး၊ ကိုယ့်နိုင်ငံ တည်တံ့ဖို့အတွက် "အင်အား" ကို တည်ဆောက်ကြရတာပဲ။ အဲဒီအင်အားရဲ့ အဓိကမဏ္ဍိုင်က "တပ်မတော်" ပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒါပေမယ့် ဒီနေ့ ကျနော်တို့ ဗမာလူငယ်တွေကြားမှာ ကိုယ့်ရဲ့ မဏ္ဍိုင်ကို ကိုယ်တိုင် ပြန်ရိုက်ချိုးနေကြတာ တွေ့နေရတယ်။ အကြောင်းပြချက် အမျိုးမျိုးနဲ့ပေါ့။ ဒီနေ့ အဲဒီအကြောင်းပြချက်တွေကို ကျနော်တို့ တကယ်ပဲ လက်တွေ့ကျကျ ဆန်းစစ်ကြည့်ကြရအောင်။

(Part 1: တိုင်းရင်းသားလက်နက်ကိုင်များနှင့် ဗမာ့တပ်မတော် - 3:00 - 8:00)

ခင်ဗျားတို့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပါ။ ကချင်မှာ KIA ရှိတယ်၊ ကရင်မှာ KNU ရှိတယ်၊ ချင်းမှာလည်း သူ့တပ်နဲ့သူ ရှိတာပဲ။ ရခိုင်၊ ကိုးကန့်၊ ပလောင်... ဘယ်တိုင်းရင်းသားကိုပဲကြည့်ကြည့် ကိုယ့်လူမျိုးစုကို ကာကွယ်ဖို့ လက်နက်ကိုင်တပ်ဖွဲ့တွေကို အသက်ပေးပြီး ထိန်းသိမ်းကြတယ်။

ထူးခြားတာက ဘာလဲသိလား? အဲဒီတိုင်းရင်းသားတွေထဲမှာ သူတို့ရဲ့ လက်နက်ကိုင်အဖွဲ့အစည်းကို ပြန်တိုက်ခိုက်နေတဲ့ လူငယ်ဆိုတာ မရှိသလောက်ပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့က ဒါဟာ "ငါတို့လူမျိုးရဲ့ အသက်" လို့ ခံယူထားလို့ပဲ။

ကဲ... ကျနော်တို့ ဗမာတွေကို ပြန်ကြည့်ရအောင်။ ကျနော်တို့မှာလည်း သမိုင်းအစဉ်အလာ အင်မတန်ကြီးမားတဲ့ တပ်မတော် ရှိခဲ့တယ်။ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းတို့ ထူထောင်ခဲ့တာပဲ။ ဒါပေမယ့် အခု ဗမာလူငယ်တချို့က ဗမာစစ်တပ်ကို ဖြိုဖျက်ဖို့အတွက် တခြားလူမျိုးစု လက်နက်ကိုင်တွေနဲ့ ပေါင်းနေကြတယ်။ ခင်ဗျားတို့ စဉ်းစားကြည့်ဖူးလား... တကယ်လို့ ကျနော်တို့ရဲ့ ဒီအင်အားစုကြီး ပျက်စီးသွားရင် ဘယ်သူက အရင်ဆုံး ဒုက္ခရောက်မလဲ? ဗမာတွေပဲ ပျက်စီးမှာပါ။ ဒါဟာ ကိုယ့်အိမ်ကို ဖျက်ဖို့ သူစိမ်းကို ပုဆိန်ငှားနေတာနဲ့ အတူတူပါပဲ။

(Part 2: အာဏာရှင်စနစ်နှင့် ခေါင်းဆောင်မှု - 8:00 - 13:00)

အခု ခင်ဗျားတို့ ပြောကြလိမ့်မယ်။ "ကျနော်တို့က အာဏာရှင်စနစ်ကို မကြိုက်လို့ တိုက်တာပါ၊ လက်နက်ကိုင်ပြီး အုပ်ချုပ်တာကို မကြိုက်လို့ပါ" တဲ့။ ဟုတ်ပြီ... ဒါဆို ကျနော် ခင်ဗျားတို့ကို ပြန်မေးမယ်။

ကချင်စစ်တပ် အုပ်ချုပ်တဲ့နယ်မြေမှာ ဒီမိုကရေစီနည်းကျကျ မဲပေးပြီး ရွေးချယ်နေတာလား? ကရင်၊ ကယား ဒါမှမဟုတ် ဝ နယ်မြေတွေမှာရော လက်နက်ကိုင်ပြီး အုပ်ချုပ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား? အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် အဲဒီအဖွဲ့အစည်းတွေအားလုံးဟာ စစ်အာဏာနဲ့ပဲ သွားနေတာပါ။ ဒါကို ခင်ဗျားတို့က လက်ခံပြီး ကိုယ့်လူမျိုးစုရဲ့ တပ်မတော်ကျမှ အာဏာရှင်စနစ်ဆိုပြီး အပြစ်မြင်နေတာဟာ နည်းနည်းတော့ စဉ်းစားစရာ မကောင်းဘူးလား။

နောက်တစ်ချက်... "ခေါင်းဆောင်တွေက ချမ်းသာပြီး ပြည်သူတွေက ဆင်းရဲနေလို့" ဆိုတဲ့ အချက်။ ကဲ... လေ့လာကြည့်လိုက်ပါ။ ရခိုင်ခေါင်းဆောင်တွေ၊ ကိုးကန့်ခေါင်းဆောင်တွေ၊ ပလောင်ခေါင်းဆောင်တွေဟာ ခင်ဗျားတို့ ထင်သလို ဆင်းရဲမွဲတေနေကြတာလား? သူတို့မှာလည်း စီးပွားရေးအင်ပါယာတွေ၊ အခွင့်ထူးခံမှုတွေ အပြည့်ရှိတာပဲ။ ဒါပေမယ့် အဲဒီလူမျိုးစုတွေက သူတို့ခေါင်းဆောင်တွေကို ပြန်မတိုက်ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ခေါင်းဆောင်ဆိုတာထက် "အဖွဲ့အစည်း တည်မြဲဖို့" က သူတို့အတွက် ပိုအရေးကြီးလို့ပဲ။P


art 2.5: အမျိုးသားရေးအမြင်နဲ့ ပြည်ထောင်စုရဲ့ ကျောရိုး (၁၃:၀၀ - ၁၈:၀၀ မိနစ်ခန့်)

(လေသံကို အနည်းငယ် ပိုပြီး လေးနက်စေကာ၊ ပရိသတ်ကို စဉ်းစားစရာပေးသည့် အမူအရာဖြင့် ပြောပါ)

"ကဲ... ကျနော်တို့ အပေါ်မှာ ပြောခဲ့တဲ့ အချက်တွေကို ပြန်ခြုံငုံကြည့်ရအောင်။ တကယ်တမ်းကျတော့ ကျနော်တို့ ဗမာလူငယ်တွေ အခုလုပ်နေတာဟာ 'စနစ်' တစ်ခုကို တိုက်ခိုက်နေတာထက် 'ကိုယ့်ရဲ့ ကျောရိုး' ကို ကိုယ်တိုင် ပြန်ချိုးနေသလို ဖြစ်မနေဘူးလား?

ဒါကို ခင်ဗျားတို့ သေချာ စဉ်းစားစေချင်တယ်။ အခုချိန်မှာ တခြား တိုင်းရင်းသား လက်နက်ကိုင် အဖွဲ့အစည်းတွေကို ကြည့်ပါ။ သူတို့တွေဟာ သူတို့ လူမျိုးစု တည်တံ့ဖို့၊ သူတို့ နယ်မြေ စိုးမိုးဖို့အတွက် သူတို့ တပ်မတော်ကို အင်အား တောင့်တင်းအောင် အမြဲ လုပ်နေကြတာ။ သူတို့မှာလည်း အုပ်ချုပ်မှုပိုင်း ဆိုင်ရာ အားနည်းချက်တွေ ရှိမှာပဲ၊ ခေါင်းဆောင်မှုပိုင်းမှာ ဝေဖန်စရာတွေ ရှိမှာပဲ။ ဒါပေမယ့် သူတို့ လူငယ်တွေဟာ သူတို့ တပ်ကို ဘယ်တော့မှ ကျောခိုင်းမသွားဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ 'ငါတို့မှာ စစ်တပ်မရှိရင် ငါတို့ လူမျိုး အနိုင်ကျင့်ခံရမယ်' ဆိုတဲ့ အသိ သူတို့မှာ ရှိလို့ပဲ။

ကျနော်တို့ ဗမာတွေကျမှ ဘာလို့ ကိုယ့်တပ်ကို ပြန်တိုက်ဖို့အတွက် တခြား လက်နက်ကိုင်တွေနဲ့ ပေါင်းနေကြတာလဲ? ခင်ဗျားတို့ တစ်ချက် စဉ်းစားကြည့်ပါ။ အခု ခင်ဗျားတို့ ပေါင်းနေတဲ့ အဖွဲ့တွေဟာ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အမျိုးသားရေး အကျိုးစီးပွားကို တကယ်ပဲ လိုလားကြတာလား? ဒါမှမဟုတ် ဗမာအချင်းချင်း ကွဲပြားနေတဲ့ အားနည်းချက်ကို အခွင့်ကောင်း ယူနေကြတာလား?

ဒါဟာ တော်တော်လေး စိုးရိမ်ဖို့ ကောင်းတဲ့ အချက်ပါ။ ကျနော်တို့ ဗမာတွေ အချင်းချင်း အမုန်းပွားပြီး တိုက်ခိုက်နေကြတဲ့ အခါမှာ ကျနော်တို့ရဲ့ အစဉ်အလာကြီးမားတဲ့ တပ်မတော်ကြီး အားနည်းသွားရင်၊ အားလုံး ပျက်စီးသွားရင်... နောက်ဆုံးမှာ ပြာပုံပေါ်မှာ ဘယ်သူ ကျန်ခဲ့မလဲ? ဗမာလူငယ်တွေပဲ ကျန်ခဲ့မှာပါ။ အဲဒီအချိန်ကျမှ နောင်တရရင်လည်း အချိန်နှောင်းသွားပါပြီ။

အမျိုးသားရေး ဆိုတာ တခြားသူကို သွားပြီး ရန်လုပ်ဖို့ ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ့်အိမ်ကို ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့၊ ကိုယ့်အမျိုးအနွယ်ကို ကိုယ် တန်ဖိုးထားဖို့ ပြောတာပါ။ အခု ကျနော်တို့ လုပ်နေတာက ကိုယ့်အိမ်ကို မီးရှို့ဖို့ သူစိမ်းဆီက မီးချစ် ငှားနေသလို ဖြစ်နေတယ်။ အဲဒီမီးက ကိုယ့်အိမ်တင် မကဘူး၊ ကိုယ့်မိသားစု၊ ကိုယ့်အနာဂတ် အားလုံးကိုပါ လောင်ကျွမ်းသွားစေနိုင်တယ် ဆိုတာကို သတိပြုစေချင်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် ကျနော်တို့ဟာ 'အာဏာရှင်' ဆိုတဲ့ စကားလုံးနောက်မှာ မျောပါပြီး ကိုယ့်ရဲ့ တကယ့် အင်အားစုကို ကိုယ်တိုင် ဖျက်ဆီးမယ့်အစား၊ ဘယ်လိုမျိုး စည်းလုံးညီညွတ်မှုနဲ့ ပြည်ထောင်စုကြီးကို ကာကွယ်ကြမလဲ ဆိုတာကို အလေးအနက် ထားရမှာပါ။ ဗမာတွေ စည်းလုံးမှ၊ ဗမာတွေမှာ တောင့်တင်းတဲ့ တပ်မတော် ရှိမှသာ ပြည်ထောင်စုကြီးဟာလည်း ခိုင်မာမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီနေ့ ဗမာလူငယ်တွေကို ကျနော် မေးချင်တယ်။ ခင်ဗျားတို့ အခု တခြားတိုင်းရင်းသား လက်နက်ကိုင်တွေနဲ့ ပေါင်းပြီး ကိုယ့်တပ်မတော်ကို ပြန်တိုက်နေတာဟာ ‘လွတ်မြောက်ရေး’ အတွက်လား၊ ဒါမှမဟုတ် ‘ကိုယ့်အမျိုးကို ကိုယ်တိုင် ပြန်သတ်နေတာ’ လား?

စဉ်းစားကြည့်ပါဦး။ တခြား တိုင်းရင်းသားတွေက သူတို့လူမျိုးစု စစ်တပ်ကို ဘယ်လောက်ပဲ ဆိုးဆိုး၊ ဘယ်လောက်ပဲ ခေါင်းဆောင်တွေ ချမ်းသာချမ်းသာ ‘ငါတို့လူမျိုးရဲ့ တပ်မတော်’ ဆိုပြီး ကာကွယ်နေကြတာကို ခင်ဗျားတို့ တွေ့နေရတာပဲ။ သူတို့က သူတို့လူမျိုးအကျိုးကို ကြည့်တာ။ ဗမာလူငယ်တွေကျမှ ဘာလို့ ‘တရားမျှတမှု’ ဆိုတဲ့ စကားလုံးနောက်မှာ မျက်စိမှိတ် လိုက်ရင်း ကိုယ့်ရဲ့ အမျိုးသားရေး မဏ္ဍိုင်ကို ကိုယ်တိုင် ပြန်ဖြိုဖျက်နေကြတာလဲ?

ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းတို့ BIA ကို ဘာလို့ ထူထောင်ခဲ့ရသလဲဆိုတာ ခဏလောက် ပြန်စဉ်းစားကြည့်ပါ။ ဗိုလ်ချုပ်ဟာ ‘စစ်တပ်ဟာ နိုင်ငံရဲ့ အသက်’ လို့ သိခဲ့လို့ သွေးသောက်ပြီး တည်ထောင်ခဲ့တာပါ။ အခု ခင်ဗျားတို့ လုပ်နေတာဟာ ဗိုလ်ချုပ်ရဲ့ အမွေကို ဖျက်ဆီးနေတာနဲ့ အတူတူပါပဲ။ မိဘက မှားခဲ့ရင်တောင် အဲဒီမိဘကို သတ်လိုက်လို့ ခင်ဗျားတို့မှာ အနာဂတ် မရှိလာနိုင်ဘူး။ မိဘမရှိတဲ့ သားသမီးဟာ သူစိမ်းတွေရဲ့ အနိုင်ကျင့်တာကိုပဲ ခံရမှာပါ။

တကယ်တော့ အမျိုးသားရေးစိတ်ဓာတ်ဆိုတာ ကိုယ့်လူမျိုးကို ချစ်တာ၊ ကိုယ့်နိုင်ငံရဲ့ အင်အားကို တန်ဖိုးထားတာပဲ။ ခင်ဗျားတို့ တိုက်နေတဲ့ တပ်မတော်ထဲမှာ ရှိနေတာတွေဟာလည်း ခင်ဗျားတို့လို ဗမာလူငယ်တွေပဲ၊ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဆွေးမျိုးသားချင်းတွေပဲ။ ဗမာအချင်းချင်း သတ်နေကြပြီး အားနည်းသွားတဲ့အချိန်မှာ အမြတ်ထွက်မှာက ဘေးက ကြည့်နေတဲ့ သူစိမ်းတွေပဲ ဆိုတာကို သတိထားစေချင်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် ကျနော်တို့ ဗမာတွေ အရင်ဆုံး အမြင်မှန်ရဖို့ လိုပါတယ်။ အမျိုးသားရေးကို ဦးထိပ်ထားပြီး ပြန်လည်စည်းလုံးကြဖို့ လိုပါတယ်။ ကိုယ့်အချင်းချင်းကြားက ပြဿနာကို အိမ်တွင်းမှာပဲ ဖြေရှင်းပြီး ပြည်ပရန်နဲ့ ပြည်ထောင်စု ပြိုကွဲမယ့် အန္တရာယ်ကိုတော့ တစ်သားတည်း ကာကွယ်ရမှာပါ။

ဒါကို ပိုပြီး မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ဖြစ်သွားအောင် ကမ္ဘာပေါ်က တခြားနိုင်ငံကြီးတွေမှာရော အမျိုးသားရေးစိတ်ဓာတ်နဲ့ ဘယ်လို ပြန်ထူထောင်ခဲ့ကြသလဲဆိုတာ ကျနော် နှိုင်းယှဉ်ပြချင်ပါတယ်။..."

(Part 3: ကမ္ဘာ့သမိုင်းနှင့် အမျိုးသားရေး သင်ခန်းစာ - 13:00 - 18:00)

ကမ္ဘာ့သမိုင်းကို ခဏကြည့်ရအောင်။ ဂျပန်နိုင်ငံကို ကြည့်ပါ။ မေဂျီခေတ် (Meiji Restoration) တုန်းက ဂျပန်မှာလည်း ပြည်တွင်းစစ်တွေ ဖြစ်ခဲ့တာပဲ။ ဒါပေမယ့် သူတို့ လူငယ်တွေက ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားတယ်။ ဂျပန်ဟာ ကမ္ဘာမှာ အထင်သေးမခံရဖို့၊ အင်အားကြီးနိုင်ငံ ဖြစ်လာဖို့ဆိုရင် အမျိုးသားရေးစိတ်ဓာတ်နဲ့ စုစည်းရမယ်၊ အင်အားတောင့်တင်းတဲ့ စစ်တပ်ရှိရမယ်ဆိုတာကိုပေါ့။ အဲဒီ စည်းလုံးမှုကြောင့်ပဲ ဂျပန်ဟာ ကမ္ဘာ့ထိပ်သီး ဖြစ်လာတာပါ။

နောက်ထပ်အစ္စရေးကို ကြည့်မလား? သူတို့ပတ်ပတ်လည်မှာ ရန်သူတွေ ဝိုင်းနေတာ။ သူတို့နိုင်ငံထဲမှာလည်း နိုင်ငံရေး အမြင်မတူတာတွေ ရှိတာပဲ။ ဒါပေမယ့် နိုင်ငံရဲ့ လုံခြုံရေးနဲ့ တပ်မတော် အကြောင်း ပြောလာပြီဆိုရင် အစ္စရေးလူငယ်တွေဟာ တစ်သားတည်းပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့ မစည်းလုံးရင် သူတို့လူမျိုး မြေပုံပေါ်က ပျောက်သွားမယ်ဆိုတာ သိ‌ေနကြလို့ပဲ။

ကျနော်တို့ ဗမာတွေရော? ကျနော်တို့က အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်နေကြတယ်။ ဒါဟာ ကိုယ့်မိဘကို ပြန်သတ်နေတာနဲ့ အတူတူပါပဲ။ မိဘက မှားတာ ရှိကောင်းရှိမယ်၊ ဒါပေမယ့် မိဘကို သတ်လိုက်လို့ ခင်ဗျားတို့မှာ အနာဂတ် ရှိလာမှာလား? သူစိမ်းတွေက ခင်ဗျားတို့ကို လာပြီး စောင့်ရှောက်မယ် ထင်နေလား?

(Part 4: အမြင်မှန်ရဖို့နှင့် နိဂုံး - 18:00 - 25:00)

ညီအစ်ကိုတို့... အခု ကျနော် ပြောနေတာဟာ တစ်ဖက်သတ် ဆွဲဆောင်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ ခင်ဗျားတို့ ကိုယ်တိုင် ပြန်သုံးသပ်ကြည့်ဖို့ ပြောတာပါ။ အမုန်းတရားတွေနဲ့ တော်လှန်နေကြတာဟာ နောက်ဆုံးမှာ ဘာကျန်ခဲ့သလဲ? လမ်းတွေ ပျက်တယ်၊ တံတားတွေ ပျက်တယ်၊ ဗမာလူငယ်တွေရဲ့ အသက်တွေ ကြွေလွင့်ကုန်တယ်။ အမြတ်ထွက်တာကတော့ ဘေးကနေ ကြည့်နေတဲ့သူတွေပဲ။

ဗမာဆိုတာ ပြည်ထောင်စုရဲ့ အမာခံ မဏ္ဍိုင်ပါ။ ဒီမဏ္ဍိုင် ကျိုးသွားရင် ပြည်ထောင်စုကြီးလည်း ပြိုလဲမှာပဲ။ ပြည်ထောင်စုကြီး တည်တံ့ခိုင်မြဲဖို့ဆိုတာ ဗမာတွေ စည်းလုံးမှ ဖြစ်မှာပါ။ မျိုးချစ်စိတ်ဆိုတာ အော်ဟစ်နေဖို့ မဟုတ်ဘူး၊ ကိုယ့်လူမျိုး၊ ကိုယ့်တပ်မတော်၊ ကိုယ့်နိုင်ငံရဲ့ အင်အားကို တန်ဖိုးထားတတ်ဖို့ပါ။

ကျနော်တို့ ဗမာတွေအားလုံး အမြင်မှန်ရဖို့ အချိန်တန်ပါပြီ။ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အမုန်းပွားနေမယ့်အစား အမျိုးသားရေးကို ဦးထိပ်ပန်ဆင်ပြီး ဘယ်လို ပြန်လည် တည်ဆောက်ကြမလဲဆိုတာ စဉ်းစားကြရအောင်။ ငါတို့ ဗမာတွေ စည်းလုံးရင် ဘယ်သူမှ လာဖျက်ဆီးလို့ မရပါဘူး။

ဒါကြောင့် သွေးခွဲမှုမှန်သမျှကို သတိပြုပြီး တူညီသော ဦးတည်ချက်၊ တူညီသော ယုံကြည်ချက်တွေနဲ့ အခက်အခဲမှန်သမျှကို ကျော်ဖြတ်ကြပါစို့။ ငါတို့ရဲ့ ညီညွတ်မှုဟာ ငါတို့နိုင်ငံရဲ့ တည်မြဲခြင်း အာမခံချက်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။"စည်းလုံးခြင်းရဲ့ အသီးအပွင့်ဟာ ငြိမ်းချမ်းရေးနဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ မိမိတို့နိုင်ငံ၊ မိမိတို့လူမျိုးရဲ့ ဂုဏ်ဒြပ်ကို ကမ္ဘာ့အလယ်မှာ မော်ကွန်းထိုးနိုင်ဖို့ဆိုရင် အတိတ်က သင်ခန်းစာတွေကို ယူပြီး ပစ္စုပ္ပန်မှာ လက်ချင်းခိုင်ခိုင်တွဲကာ ရှေ့ဆက်ကြရမှာပါ။"

ငါတို့ ဗမာတွေ စည်းလုံးရင် ဘယ်သူမှ လာဖျက်ဆီးလို့ မရပါဘူး။ သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာလည်း ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ စည်းလုံးညီညွတ်မှုဟာ အင်အားအကြီးဆုံး ခံတပ်ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒီညီညွတ်ရေးစိတ်ဓာတ်ကို အခြေခံပြီး နိုင်ငံတော်ရဲ့ အချုပ်အခြာအာဏာနဲ့ အမျိုးသားရေး အကျိုးစီးပွားကို နောင်လာနောက်သားတွေအတွက် ထာဝစဉ် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သွားကြရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။"

ဒီဗီဒီယိုကို ကြည့်ပြီး ခင်ဗျားတို့ ချက်ချင်း လက်မခံနိုင်သေးရင်တောင်မှ တစ်ညလောက်တော့ ငြိမ်ငြိမ်လေး ထိုင်စဉ်းစားပေးပါ။ ငါတို့ တကယ်ပဲ မှန်ကန်တဲ့ လမ်းကြောင်းပေါ်မှာ ရှိနေတာလား? ငါတို့ လုပ်ရပ်တွေက ငါတို့လူမျိုးအတွက်လား၊ သူတစ်ပါးအတွက်လား ဆိုတာကိုပေါ့။

အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အမျိုးသားရေးအမြင်နဲ့ ငြိမ်းချမ်းတဲ့ ပြည်ထောင်စုဆီကို အတူတူ သွားကြရအောင်။

No comments:

Post a Comment