〽️

## နိုင်ငံတော် တည်ငြိမ်အေးချမ်းရေးနှင့် လွတ်ငြိမ်းခွင့်၏ အန္တရာယ်

**မင်္ဂလာပါ ခင်ဗျာ/ရှင် ...**

ဒီကနေ့ ကျွန်တော်/ကျွန်မ ဆွေးနွေးတင်ပြချင်တဲ့ အကြောင်းအရာကတော့ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံရဲ့ အနာဂတ်၊ ပြည်သူလူထုရဲ့ လုံခြုံရေးနဲ့ တိုက်ရိုက်သက်ဆိုင်နေတဲ့ အလွန်အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒါကတော့ "ပြင်းထန်တဲ့ အကြမ်းဖက်လုပ်ရပ်တွေကို ကျူးလွန်ထားသူတွေကို နိုင်ငံရေးအကျဉ်းသားဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်အောက်ကနေ လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့် ပေးခြင်းရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးများ" အကြောင်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

ပရိသတ်ကြီး ခင်ဗျာ... ကျွန်တော်တို့အားလုံးဟာ ငြိမ်းချမ်းရေးကို လိုလားကြသူတွေချည်းပါပဲ။ ဒါပေမယ့် စစ်မှန်တဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးဆိုတာ တရားဥပဒေစိုးမိုးမှုမရှိဘဲ၊ တရားမျှတမှု မရှိဘဲ တည်ဆောက်လို့ မရဘူးဆိုတာကို ကျွန်တော်တို့ သတိချပ်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။

ယေဘုယျအားဖြင့် နိုင်ငံရေးအကျဉ်းသားဆိုသည်မှာ မိမိ၏ နိုင်ငံရေးယုံကြည်ချက်ကို ငြိမ်းချမ်းစွာ ဖော်ထုတ်သူများကိုသာ ခေါ်ဆိုလေ့ရှိပါတယ်။ သို့သော်လည်း နိုင်ငံရေးကို ဗန်းပြပြီး လက်နက်ကိုင်တော်လှန်ခြင်း၊ အပြစ်မဲ့ပြည်သူများကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခြင်း၊ ငွေကြေးရယူလိုမှုဖြင့် ပြန်ပေးဆွဲခြင်း၊ ဖမ်းဆီးညှင်းပန်း နှိပ်စက်ခြင်းစတဲ့ အကြမ်းဖက်လုပ်ရပ် (Terrorism) တွေကို ကျူးလွန်လာပြီဆိုရင်တော့ သူတို့ကို သာမန် နိုင်ငံရေးအကျဉ်းသားတွေအဖြစ် သတ်မှတ်လို့ မရတော့ပါဘူး။

ဒီလို လူပုဂ္ဂိုလ်တွေကို လွတ်ငြိမ်းခွင့်ပေးလိုက်ခြင်းအားဖြင့် နိုင်ငံတော်နဲ့ ပြည်သူလူထုအပေါ် ဘယ်လို ဆိုးကျိုးတွေ သက်ရောက်နိုင်သလဲဆိုတာကို အချက် (၄) ချက်နဲ့ ဆွေးနွေးတင်ပြသွားပါမယ်။

### ၁။ တရားဥပဒေစိုးမိုးမှုကို ပျက်ရယ်ပြုခြင်း (Undermining the Rule of Law)

ပထမဆုံးအနေနဲ့ စဉ်းစားကြည့်ကြပါစို့။ လူသတ်မှု၊ ပြန်ပေးဆွဲမှု၊ ညှင်းပန်းနှိပ်စက်မှုဆိုတာ ဘယ်နိုင်ငံရဲ့ ပြစ်မှုဆိုင်ရာ ဥပဒေမှာမဆို အပြင်းထန်ဆုံး အရေးယူရမယ့် ရာဇဝတ်မှုကြီးတွေ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလို ပြစ်မှုကျူးလွန်ထားသူတွေကို "နိုင်ငံရေးအရ အပေးအယူလုပ်ခြင်း" ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ လွှတ်ပေးလိုက်မယ်ဆိုရင် နိုင်ငံရဲ့ တရားစီရင်ရေးစနစ်အပေါ် ပြည်သူတွေရဲ့ ယုံကြည်မှု ကျဆင်းသွားပါလိမ့်မယ်။

"ဥပဒေအထက်မှာ ဘယ်သူမှ မရှိစေရ" ဆိုတဲ့ စည်းမျဉ်းဟာ ပျက်ယွင်းသွားပြီး၊ လက်နက်ကိုင်ထားရင်၊ အဖွဲ့အစည်း ကျောထောက်နောက်ခံရှိရင် ဘယ်လို ရာဇဝတ်မှုမျိုးကို ကျူးလွန်ကျူးလွန် နောက်ဆုံးမှာ လွတ်ငြိမ်းခွင့်နဲ့ လွတ်လာမှာပဲဆိုတဲ့ အလွန်အန္တရာယ်များတဲ့ အတွေးအခေါ်ကို လူ့အဖွဲ့အစည်းထဲ သွတ်သွင်းပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်။

### ၂။ နစ်နာသူများ၏ တရားမျှတမှုကို လျစ်လျူရှုခြင်း (Denial of Justice for Victims)

ဒုတိယအချက်ကတော့ အကြမ်းဖက်ခံရသူတွေနဲ့ သူတို့ရဲ့ မိသားစုဝင်တွေအတွက် ဖြစ်ပါတယ်။ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရသူတွေရဲ့ မိသားစုတွေ မျက်ရည်မခြောက်သေးပါဘူး။ ပြန်ပေးဆွဲခံရ၊ နှိပ်စက်ခံခဲ့ရသူတွေရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဒဏ်ရာတွေဟာ တစ်သက်လုံး ပျောက်ကင်းနိုင်ဖို့ မလွယ်ကူပါဘူး။

ဒီလို ပြင်းထန်တဲ့ ရာဇဝတ်မှုတွေကို ကျူးလွန်ခဲ့သူတွေကို အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးလိုက်ခြင်းဟာ နစ်နာသူ ပြည်သူတွေရဲ့ မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်လိုက်သလို ဖြစ်စေပါတယ်။ အကြမ်းဖက်သမားတွေကို သနားညှာတာခြင်းဟာ အပြစ်မဲ့ပြည်သူတွေကို ရက်စက်ခြင်း တစ်မျိုးပါပဲ။ တရားမျှတမှု မရှိတဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုမှာ စစ်မှန်တဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးဆိုတာ ဘယ်တော့မှ အမြစ်တွယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

### ၃။ နိုင်ငံတော် လုံခြုံရေးကို ပြန်လည်ခြိမ်းခြောက်လာနိုင်ခြင်း (National Security Risks & Recidivism)

တတိယအချက်အနေနဲ့ လက်တွေ့ကျကျ စဉ်းစားကြည့်ရအောင်ပါ။ အစွန်းရောက် အကြမ်းဖက်ဝါဒကို ကိုင်စွဲထားသူ၊ လူသတ်ဖို့၊ ဖျက်ဆီးဖို့ ဝန်မလေးသူတွေကို လွှတ်ပေးလိုက်ခြင်းဟာ လူ့အဖွဲ့အစည်းထဲကို အချိန်ကိုက်ဗုံးတွေ ပြန်လည် ထည့်သွင်းပေးလိုက်သလိုပါပဲ။

သူတို့ဟာ လွတ်ငြိမ်းခွင့်နဲ့ ထွက်လာပြီးနောက်မှာ အေးချမ်းစွာ နေထိုင်သွားဖို့ဆိုတာ ရာခိုင်နှုန်း အလွန်နည်းပါလိမ့်မယ်။ ယခင် မိမိတို့ရဲ့ လက်နက်ကိုင် အဖွဲ့အစည်းတွေဆီ ပြန်လည်ပူးပေါင်းပြီး အင်အားဖြည့်တင်းတာ၊ ပိုမိုဆိုးရွားတဲ့ အကြမ်းဖက်လုပ်ငန်းတွေကို မြေအောက်ကနေ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်တာတွေ လုပ်လာနိုင်ခြေ အလွန်မြင့်မားပါတယ်။ ဒါဟာ နိုင်ငံတော်ရဲ့ တည်ငြိမ်အေးချမ်းရေးကို တိုက်ရိုက် ခြိမ်းခြောက်နေတဲ့ လုပ်ရပ်ဖြစ်ပြီး ပြည်သူတွေရဲ့ အသက်အိုးအိမ်စည်းစိမ်ကို လောင်းကြေးထပ်လိုက်ခြင်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

### ၄။ အနာဂတ်အတွက် ဆိုးရွားသော နမူနာပြဖြစ်ခြင်း (Setting a Dangerous Precedent)

နောက်ဆုံးအချက်ကတော့ အနာဂတ် နိုင်ငံရေးယဉ်ကျေးမှုအတွက် ဖြစ်ပါတယ်။ နိုင်ငံရေး အပြောင်းအလဲတစ်ခုကို လိုချင်ရင် ငြိမ်းချမ်းစွာ ဆွေးနွေး အဖြေရှာရမယ့်အစား၊ လက်နက်ကိုင်မယ်၊ အကြမ်းဖက်မယ်၊ ပြည်သူကို သတ်ဖြတ် ခြောက်လှန့်မယ်ဆိုရင် အစိုးရက အလျော့ပေးပြီး လွတ်ငြိမ်းခွင့်တွေ ပေးလာလိမ့်မယ်ဆိုတဲ့ လမ်းကြောင်းမှားကြီးကို ဖောက်ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်။

ဒါဟာ နောက်ထပ် ပေါ်ပေါက်လာမယ့် လူငယ်တွေ၊ အဖွဲ့အစည်းတွေကို အကြမ်းဖက်လမ်းစဉ်ကို ရွေးချယ်ဖို့ သွယ်ဝိုက်သောနည်းနဲ့ အားပေးရာ ရောက်သွားစေပါတယ်။

**နိဂုံးချုပ်**

နိဂုံးချုပ်အနေနဲ့ ပြောရမယ်ဆိုရင်... နိုင်ငံရေးအရ သဘောထားကွဲလွဲမှုတွေကို စားပွဲဝိုင်းမှာ ဆွေးနွေးအဖြေရှာပြီး သာမန်နိုင်ငံရေးသမားတွေကို လွှတ်ပေးခြင်းဟာ ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် အထောက်အကူ ပြုနိုင်ပါတယ်။ သို့သော်လည်း... လက်နက်ကိုင် ပုန်ကန်ခြင်း၊ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခြင်း၊ ပြန်ပေးဆွဲခြင်းနှင့် ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း စတဲ့ အကြမ်းဖက်လုပ်ရပ် (Terrorist Acts) များကို ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း ကျူးလွန်ထားသူများကို လွတ်ငြိမ်းခွင့် ပေးခြင်းသည်ကား ငြိမ်းချမ်းရေးကို တည်ဆောက်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ နောက်ထပ် သွေးထွက်သံယိုမှုများအတွက် လမ်းခင်းပေးလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်ပါတယ်။

ထို့ကြောင့် နိုင်ငံတော်နှင့် ပြည်သူလူထု၏ ရေရှည်တည်ငြိမ်အေးချမ်းရေး၊ တရားဥပဒေစိုးမိုးရေးနှင့် အပြစ်မဲ့ပြည်သူများ၏ လုံခြုံရေးတို့အတွက် အဆိုပါ အကြမ်းဖက်ရာဇဝတ်မှု ကျူးလွန်သူများကို မည်သည့် နိုင်ငံရေးအကြောင်းပြချက်နှင့်မျှ လွတ်ငြိမ်းခွင့် မပေးသင့်ပါကြောင်း အလေးအနက်ထား တင်ပြရင်း နိဂုံးချုပ်အပ်ပါသည်။

ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။