Wednesday, 25 February 2026

 ယူကျု (YouTube) ပေါ့ကတ်အတွက် မိနစ် ၂၀ - ၂၅ မိနစ်စာ စကားပြော ဇာတ်ညွှန်း

ခေါင်းစဉ် - နိုင်ငံတော် ငြိမ်းချမ်းရေးဖွံ့ဖြိုးရေးဗဟိုချက်နဲ့ နိုးကြားတဲ့နိုင်ငံသားတွေ

(အသံနေအသံထား လမ်းညွှန် - စကားပြောဆိုရာတွင် တည်ကြည်ပြတ်သားရမည်။ နားထောင်သူကို တိုက်ရိုက်စကားပြောနေသကဲ့သို့ ခံစားရစေရန် အသံအတက်အကျ၊ အလေးအနက်ထားရမည့် နေရာများကို ဂရုပြုပြောဆိုပါ။)

အပိုင်း (၁) - အဖွင့် (အာရုံဖမ်းစားခြင်း)

(နောက်ခံတေးဂီတ ငြိမ်ငြိမ်လေးနဲ့ စတင်ပါ)

[အသံတည်တည်၊ ခပ်လေးလေးဖြင့် စတင်ရန်]

မင်္ဂလာပါ။ ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပေါ့ကတ်အစီအစဉ်ကနေ ကြိုဆိုပါတယ်။

ဒီနေ့ ကျွန်တော် ဆွေးနွေးချင်တဲ့ အကြောင်းအရာက ကျွန်တော်တို့ နိုင်ငံရဲ့ အနာဂတ်၊ ကျွန်တော်တို့ မျိုးဆက်တွေရဲ့ အသက်ရှူပေါက်နဲ့ တိုက်ရိုက်သက်ဆိုင်နေတဲ့ ကိစ္စပါ။ ခေါင်းစဉ်ကတော့ "နိုင်ငံတော် ငြိမ်းချမ်းရေးဖွံ့ဖြိုးရေးဗဟိုချက်နဲ့ နိုးကြားတဲ့နိုင်ငံသားတွေ" ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

(အနည်းငယ် ရပ်နားပါ)

မေးခွန်းတစ်ခုလောက် ကျွန်တော် အရင်မေးချင်ပါတယ်။ ငြိမ်းချမ်းရေးဆိုတာ ဘာလဲ။ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးဆိုတာရော ဘာလဲ။ ကျွန်တော်တို့ တစ်သက်လုံး ကြားဖူးခဲ့တာက ငြိမ်းချမ်းရေးဆိုတာ ခေါင်းဆောင်တွေ စားပွဲဝိုင်းမှာ လက်မှတ်ထိုးလိုက်ရင် ရလာမယ့်အရာ၊ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးဆိုတာ အပေါ်စီးကနေ ချပေးလိုက်မယ့် လမ်းတွေ၊ တံတားတွေ၊ အဆောက်အအုံတွေလို့ပဲ ထင်မှတ်ခဲ့ကြတယ်။ ဒါဟာ အကြီးမားဆုံး လှည့်စားမှုကြီးတစ်ခု ပဲဆိုတာ ဒီနေ့ ကျွန်တော် ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောချင်ပါတယ်။

စစ်မှန်တဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေး၊ အစစ်အမှန် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးဆိုတာ အာဏာပလ္လင်ပေါ်ကနေ အောက်ကို စွန့်ကြဲပေးလိုက်တဲ့ ဆုလာဘ်တစ်ခု မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒါဟာ မြေပြင်ပေါ်မှာရှိနေတဲ့၊ ရွှံ့နွံတွေထဲမှာ ရုန်းကန်နေရတဲ့ ပြည်သူတွေဆီကနေ အထက်ကို ပြန်လည်စီးဆင်းသွားရမယ့် အသက်သွေးကြော ဖြစ်ပါတယ်။

အပိုင်း (၂) - လွဲမှားနေသော ဗဟိုချက်ကို ရိုက်ချိုးခြင်း

[အသံကို အနည်းငယ်မြှင့်ပြီး ပြတ်သားစွာ ပြောရန်]

နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံရဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးနဲ့ ဖွံ့ဖြိုးရေးဗဟိုချက်ဆိုတာ နေပြည်တော်လို နေရာမျိုးမှာရှိတဲ့ အဆောက်အအုံကြီးတွေ၊ ဝန်ကြီးဌာနတွေ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒီလို ထင်နေသရွေ့ ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံဟာ သံသရာလည်ပြီး မွဲတေနေဦးမှာပါပဲ။

ကျွန်တော်တို့ နိုင်ငံရဲ့ ပြဿနာက အုတ်မြစ် မခိုင်တာပါ။ ငြိမ်းချမ်းရေးကို တည်ဆောက်တဲ့အခါ တရားမျှတမှုဆိုတဲ့ အုတ်မြစ်ပေါ်မှာ မတည်ဆောက်ဘဲ၊ အပေးအယူလုပ်မှုတွေ၊ ခြိမ်းခြောက်မှုတွေပေါ်မှာ တည်ဆောက်ခဲ့တယ်။ တရားမျှတမှု မရှိတဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးဟာ အချိန်တန်ရင် ပေါက်ကွဲထွက်လာမယ့် မီးတောင်ရှင်တစ်ခုပါပဲ။

ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးကို ကြည့်မလား... လူတွေရဲ့ စိတ်ဓာတ်နဲ့ ပညာရေးကို ဖွံ့ဖြိုးအောင် မလုပ်ဘဲ၊ အပေါ်ယံ ရုပ်ဝတ္ထုတွေကိုပဲ ဖွံ့ဖြိုးအောင် လုပ်ပြခဲ့တယ်။ လူတွေရဲ့ ဦးနှောက်ထဲမှာ အသိပညာမရှိဘူး၊ ရင်ဘတ်ထဲမှာ ရဲရင့်မှုမရှိဘူးဆိုရင် ဘယ်လောက်လှတဲ့ အဆောက်အအုံကြီးပဲ ဆောက်ဆောက်၊ အဲဒီနိုင်ငံဟာ ဆင်းရဲသားနိုင်ငံအဖြစ်ကနေ ဘယ်တော့မှ လွတ်ကင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒါကြောင့်မို့လို့ လွဲမှားနေတဲ့ အယူအဆတွေကို ကျွန်တော်တို့ ရိုက်ချိုးပစ်ဖို့ လိုနေပါပြီ။ နိုင်ငံတော်ရဲ့ အစစ်အမှန် ဗဟိုချက်ဆိုတာ အုပ်ချုပ်သူတွေဆီမှာ မရှိပါဘူး။ အဲဒီဗဟိုချက်ဟာ အခု ဒီစကားတွေကို နားထောင်နေတဲ့ "ခင်ဗျား" တို့ဆီမှာပဲ ရှိပါတယ်။

အပိုင်း (၃) - နိုးကြားတဲ့ နိုင်ငံသား (အစစ်အမှန် ဗဟိုချက်)

[ယုံကြည်ချက်အပြည့်ပါသော လေသံဖြင့် ပြောရန်]

ဒီနေရာမှာ "နိုးကြားတဲ့ နိုင်ငံသား" ဆိုတာကို သေချာ ဖွင့်ဆိုချင်ပါတယ်။

နိုင်ငံသားမှတ်ပုံတင် ကိုင်ထားတိုင်း၊ ဒီမြေပေါ်မှာ မွေးဖွားတိုင်း နိုင်ငံသား ပီသတာ မဟုတ်ပါဘူး။ နိုးကြားတဲ့ နိုင်ငံသားဆိုတာ...

 * မတရားမှုကို မြင်ရင် မတရားဘူးလို့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လက်ညှိုးထိုးရဲသူ၊

 * ကိုယ့်ရဲ့ အခွင့်အရေးကို တိတိကျကျသိပြီး၊ အဲဒီအခွင့်အရေးအတွက် အသံထွက်ရဲသူ၊

 * ကိုယ့်တာဝန်ကို ကိုယ်သိပြီး တိုင်းပြည်အတွက် ကျရာထောင့်ကနေ အုတ်တစ်ချပ် သဲတစ်ပွင့် ပါဝင်သူကို ခေါ်တာပါ။

(အနည်းငယ် ရပ်နားပါ)

ကျွန်တော်တို့ လူ့အဖွဲ့အစည်းမှာ အဆိုးရွားဆုံး ရောဂါတစ်ခု ရှိတယ်။ အဲဒါက ဘာလဲဆိုတော့ "ငါနဲ့မဆိုင်ပါဘူးလေ" ဆိုတဲ့ ရောဂါပါပဲ။ မတရားမှုတွေ ဖြစ်နေတာ မြင်ရက်နဲ့ မျက်စိမှိတ်ထားလိုက်တယ်။ ငါ့အိမ်ကို မီးမကူးသေးသရွေ့ အေးဆေးပဲဆိုပြီး နေလိုက်ကြတယ်။ အဲဒီလို ခေါင်းငုံ့ခံတတ်တဲ့ စိတ်ဓာတ်၊ မျက်ကန်းယုံကြည်မှုတွေကပဲ အာဏာရှင်တွေ၊ အကျင့်ပျက် ခြစားသူတွေအတွက် အကောင်းဆုံး မြေဩဇာတွေ ဖြစ်သွားခဲ့တာပါ။

နိုးကြားတဲ့ နိုင်ငံသားတစ်ယောက်ဟာ ဘယ်တော့မှ ခေါင်းငုံ့မခံပါဘူး။ သူတို့ဟာ အမှောင်ထဲမှာ ထွန်းညှိထားတဲ့ မီးရှူးတိုင်တွေပါ။ သူတို့ဟာ မှိုင်းတိုက်မှုတွေကို အသိဉာဏ်နဲ့ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်စွမ်း ရှိတယ်။ သူများပြောတိုင်း မယုံဘူး၊ ကိုယ်တိုင် လေ့လာတယ်၊ သုံးသပ်တယ်။

အဲဒီလို လူတွေ များလာတဲ့အခါ... အဲဒီလို နိုးကြားတဲ့ နိုင်ငံသားတွေဟာ တစ်စုတစ်စည်းတည်း ဖြစ်လာတဲ့အခါ... အဲဒီမှာတင် "စစ်မှန်တဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးနဲ့ ဖွံ့ဖြိုးရေး ဗဟိုချက်" ကြီးက အလိုလို ပေါ်ပေါက်လာတော့တာပါပဲ။

အပိုင်း (၄) - ဘာတွေ ပြောင်းလဲပစ်ရမလဲ (လက်တွေ့ကျသော ခြေလှမ်းများ)

[ပိုမိုသွက်လက်ပြီး တက်ကြွသော လေသံဖြင့် ပြောရန်]

ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ။ ပါးစပ်ကနေ နိုးကြားတယ်လို့ ပြောနေရုံနဲ့ မရပါဘူး။ လက်တွေ့ လုပ်ရပ်တွေ ပြောင်းလဲဖို့ လိုပါတယ်။

ပထမအချက် - အကြောက်တရားကို ရိုက်ချိုးပစ်ပါ။

အကြောက်တရားဆိုတာ လူကို သေးသိမ်သွားစေတဲ့ အရာပါ။ အမှန်တရားဘက်က ရပ်တည်ဖို့အတွက် ကြောက်နေစရာ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စည်းလုံးမှုက ဘယ်လက်နက်၊ ဘယ်အာဏာထက်မဆို ပိုပြီး စွမ်းအားကြီးပါတယ်။

ဒုတိယအချက် - ပညာရေးနဲ့ အသိဉာဏ်ကို မြှင့်တင်ပါ။

ဒီနေရာမှာ ပညာရေးဆိုတာ ကျောင်းကရတဲ့ ဘွဲ့လက်မှတ်တွေကို ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ခေတ်ကြီးက ဘယ်လို ပြောင်းလဲနေပြီလဲ၊ ကမ္ဘာကြီးက ဘယ်ကို သွားနေပြီလဲဆိုတာကို မျက်စိဖွင့် နားစွင့်ထားတာကို ပြောတာပါ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အမြဲတမ်း မေးခွန်းထုတ်ပါ။ သတင်းအချက်အလက်တွေကို မှန်/မမှန် စိစစ်ပါ။ အသိဉာဏ်ရှိတဲ့ ပြည်သူကို ဘယ်သူမှ အလွယ်တကူ လှည့်စားလို့ မရပါဘူး။

တတိယအချက် - စည်းလုံးညီညွတ်ခြင်းရဲ့ အင်အားကို တည်ဆောက်ပါ။

ကျွန်တော်တို့ကို အလွယ်တကူ အုပ်ချုပ်ချင်တဲ့သူတွေက အမြဲတမ်း သွေးခွဲတတ်ကြတယ်။ လူမျိုးရေးအရ၊ ဘာသာရေးအရ၊ ဒေသန္တရအရ အကွဲကွဲအပြားပြား ဖြစ်အောင် လုပ်ကြတယ်။ နိုးကြားတဲ့ နိုင်ငံသားတွေဟာ အဲဒီ ထောင်ချောက်ထဲကို မဝင်ပါဘူး။ ကွဲပြားမှုတွေကို ဘေးဖယ်ထားပြီး၊ တူညီတဲ့ ရည်မှန်းချက်ဖြစ်တဲ့ "ငြိမ်းချမ်းပြီး ဖွံ့ဖြိုးတဲ့ နိုင်ငံ" ဆိုတဲ့ ပန်းတိုင်အတွက် လက်တွဲကြရပါမယ်။

အပိုင်း (၅) - နိဂုံး (နှလုံးသားကို ထိခတ်စေမယ့် တိုက်တွန်းချက်)

[အသံကို အနည်းငယ်လျှော့ချပြီး၊ လေးလေးနက်နက်နှင့် ခံစားချက်ပါပါ ပြောရန်]

မိတ်ဆွေတို့... အချိန်တွေ အများကြီး ကုန်လွန်ခဲ့ပါပြီ။ ကျွန်တော်တို့ နိုင်ငံဟာ စမ်းသပ်ခံ သတ္တဝါလေး တစ်ကောင်လို၊ သူများတွေ အကျိုးအမြတ် ထုတ်ဖို့အတွက် နင်းရာချေရာ ခံခဲ့ရတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပါပြီ။

ကျွန်တော်တို့ မျိုးဆက်မှာ ဒါကို အဆုံးသတ်ရပါမယ်။ ငြိမ်းချမ်းရေးဆိုတာ တောင်းယူလို့ရတဲ့ အရာ မဟုတ်ဘူး၊ တည်ဆောက်ယူရမယ့် အရာပါ။ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးဆိုတာ အလိုလို ရောက်လာမယ့် အရာမဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ချွေးတွေ၊ သွေးတွေ၊ ဦးနှောက်တွေနဲ့ ရင်းပြီး ဖန်တီးယူရမယ့် အရာပါ။

နိုင်ငံတော်ရဲ့ အသက်သွေးကြောဟာ ခင်ဗျားတို့၊ ကျွန်တော်တို့ပါပဲ။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ နိုးကြားမှု၊ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ရဲရင့်မှု၊ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကသာလျှင် ဒီနိုင်ငံရဲ့ အနာဂတ်ကို ဆုံးဖြတ်သွားမှာပါ။

ဒီပေါ့ကတ်ကို နားထောင်ပြီးသွားတဲ့အခါ... "ငါဟာ ဒီနိုင်ငံရဲ့ ဗဟိုချက်ဖြစ်တယ်" ဆိုတဲ့ ခံယူချက်ကို ရင်ဘတ်ထဲမှာ အပြည့်အဝ ထည့်ထားလိုက်ပါ။ မတရားမှုကို ခေါင်းငုံ့မခံတဲ့ နိုးကြားတဲ့ နိုင်ငံသားတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီနေ့ကစပြီး ကိုယ့်ရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စတင် ပြောင်းလဲလိုက်ပါ။ ကျွန်တော်တို့ အားလုံး စုပေါင်းလိုက်ရင် ရွှေ့မရတဲ့ တောင်ကြီးဆိုတာ မရှိပါဘူး။

အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။

(နောက်ခံတေးဂီတ တဖြည်းဖြည်း ကျယ်လာပြီး အဆုံးသတ်ပါ)

သင် နောက်ထပ် ဘာများ သိချင်ပါသေးသလဲ။

ဒီဇာတ်ညွှန်းထဲက အချို့အပိုင်းတွေကို ပိုပြီး အသေးစိတ်ချဲ့ထွင်ပေးဖို့ (သို့မဟုတ်) ပေါ့ကတ်အတွက် ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ ခေါင်းစဉ်တို (Thumbnails/Titles) လေးတွေ ထပ်ပြီး စဉ်းစားပေးဖို့

 လိုအပ်ပါသလား။ ကူညီပေးဖို့ အဆင်သင့်ရှိပါတယ်။

No comments:

Post a Comment